IV SA/Wa 3569/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-10-12
Skład orzekający: Monika Stępkowska – Bigiej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie dla radcy prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie o nadanie statusu uchodźcy powinno być obliczone według przepisów rozporządzenia z 2002 r., czy z 2015 r., uwzględniając datę wszczęcia postępowania?Ratio decidendi
Sąd przyznał wynagrodzenie radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu, stosując przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponieważ sprawa została wszczęta przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Wynagrodzenie zostało obliczone jako suma stawek za postępowanie przed sądem pierwszej instancji i postępowanie zażaleniowe, podwyższona o podatek VAT.Stan faktyczny
Skarżący I. I. uzyskał prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie odmowy nadania statusu uchodźcy. Radca prawny M. W., ustanowiony z urzędu, wniósł zażalenie na odmowę wstrzymania zaskarżonej decyzji, które zostało oddalone przez NSA. Następnie pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną. Sąd rozpoznał wniosek, ustalając wysokość wynagrodzenia.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. W. kwotę 442,80 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. I. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy).
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 r. referendarz sądowy przyznał I. I. (skarżącemu) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego M. W. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego w niniejszej sprawie.
Pismem z dnia 15 lutego 2016 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2016 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r. sygn. akt II OZ 427/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.
Na rozprawie w dniu 11 października 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie stosownego wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postanowienia jest wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w niniejszej sprawie, tj. pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu zażaleniowym, wywołanym zażaleniem z dnia 15 lutego 2016 r.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W rozpoznawanej sprawie w związku z przepisem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), który stanowi: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia wżycie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Należy bowiem mieć na uwadze, że niniejsza sprawa została wszczęta w dniu 27 października 2016 r, a zatem przed wejściem w życie przepisów wyżej powołanego rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. – co miało miejsce w dniu 1 stycznia 2016 r.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia z 28 września 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. a i b – 240 zł, natomiast w postępowaniu zażaleniowym stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d cytowanego rozporządzenia – 120 zł.
Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego reprezentował go w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym, dlatego też należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 360 zł (240 zł + 120 zł), oraz podwyższyć tę opłatę o kwotę 82,80 zł (23% VAT).
Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło