IV SA/Wa 359/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. R. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 359/10 w sprawie ze skargi L. R. i P. R. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 359/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. R. i P. R. wniesioną na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym dnia [...] lipca 2010 r. L. R. wniosła do Sądu wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W uzasadnieniu podniosła, iż z przyczyn niezawinionych przez nią nie mogła złożyć wniosku w terminie. W dniu [...] czerwca 2010r. była bowiem w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W., gdzie otrzymała comiesięczną dawkę leku. Po przyjęciu leku przez parę dni czuła się źle i nie mogła sporządzić wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) warunkami przywrócenia uchybionego terminu są: brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, czyli niespełnienie chociażby jednej z nich powoduje, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony. Jak wynika z akt sprawy skarżąca została w sposób prawidłowy pouczona, przy zawiadamianiu o terminie rozprawy, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dnia od daty ogłoszenia wyroku. Skoro wyrok oddalający skargę zapadł na rozprawie w dniu 18 czerwca 2010 r. to termin do złożenia wniosku o jego sporządzenie i doręczenie upłynął dnia 25 czerwca 2010 r. W ocenie Sądu nie można uznać, by skarżąca nie ponosiła winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z przedstawionych przez stronę kopii dokumentów "informacji dla pacjenta oraz formularza świadomej zgody do badania klinicznego" nie wynika, by konieczność korzystania z pomocy medycznej była sytuacją nagłą i niezależną od wnioskodawczyni. Wręcz przeciwnie – ze złożonego formularza medycznego wynika, iż była to wizyta zaplanowana celem odebrania zgody L. R. na kontynuowanie uczestnictwa w czteroletnim badaniu, prowadzącym do leczenia stwardnienia rozsianego. Skarżąca miała więc własne doświadczenia w tym zakresie i wiedziała na czym ten program leczniczy polega oraz jakie są uboczne skutki podjętego leczenia (zastosowanego leku). Z zaświadczenia tego nie wynika nadto, że kolejna dawka wskazanego preparatu została zaaplikowana jej już w dniu 25 czerwca 2010 r. Zatem w ocenie Sądu wnioskodawczyni nie dołożyła należytej staranności w dbałości w podjęciu czynności prowadzących do zaskarżenia przedmiotowego wyroku. Wizyta w Instytucie Medycznym w dniu 25 czerwca 2010 r. nie była wynikiem nagłego pogorszenia się stanu zdrowia, a jedynie okresowym dawkowaniem owego leku. Skutki przyjęcia tego leku były już L. R. znane. Winna więc tak zaplanować swoje działania, by mogła w ustawowym terminie złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku. Zauważyć także należy, iż skarżąca nie zamieszkuje sama. Z akt sprawy wynika, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z P. R.. Wnioskodawczyni nie wykazała, iż nie mogła skorzystać z jego pomocy w złożeniu wniosku, co było szczególnie uzasadnione zwłaszcza wobec faktu, że jest on drugim skarżącym. Nie wykazała też, że nie mogła skorzystać z pomocy innej osoby w celu złożenia wniosku w ustawowym terminie. Wobec tego nie można uznać, iż skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Już samo niespełnienie tej przesłanki powoduje, iż wniosek o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniony, mimo iż spełnione zostały pozostałe przesłanki, o których mowa w art. 87 cyt. ustawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.