IV SA/Wa 359/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. i K. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. C. i K. C. na pismo Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] listopada 2011 r., znak: [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. M. C. i K. C. w toku postępowania ze skargi na pismo Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...] złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże stosownie do art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi, w rozumieniu art. 247 P.p.s.a. powoduje, że skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r., sygn. OZ 377/04, Lex nr 837862). O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania gruntownej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 2.). W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, albowiem skarga jest niedopuszczalna. M. C. i K. C. przedmiotem zaskarżenia uczynili pismo Głównego Lekarza Weterynarii informujące M. C. o przekazaniu jej pisma (wezwania do usunięcia naruszenia prawa) zgodnie z właściwością. Sąd wyjaśnia, że w obecnym stanie prawnym przekazanie podania organowi przybiera formę czynności materialno-technicznej (art. 65 k.p.a.), organ administracji który przekazuje podanie, jest zobowiązany zawiadomić wnoszącego to podanie o jego przekazaniu w formie pisemnej. Czynność ta nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności stwierdzić należy, że ze względu na oczywistą bezzasadność skargi, na mocy art. 247 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji, przy czym orzekając w oparciu o powołany przepis, Sąd nie badał sytuacji finansowej skarżącego i jego możliwości płatniczych.