IV SA/Wa 3604/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej wniesionej przez S. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2016 r. wydanego w sprawie ze skargi S. S. na pismo Prezesa Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić S. S. kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z 19 kwietnia 2016 r. Sąd odrzucił skargę na wskazane w sentencji pismo. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wniósł S. S. Skarżący kasacyjnie uiścił wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Sąd pismem z 17 maja 2016 r. wezwał Skarżącego, za pośrednictwem jego pełnomocnika, do uzupełnienia - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej - braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Powyższe wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu, uznano za doręczone pełnomocnikowi skarżącego 3 czerwca 2016 r. Termin do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie 10 czerwca 2016 r. (piątek). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 176 § 2 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Skarga kasacyjna nie zawiera powyższego wniosku ani oświadczenia, a wezwanie do uzupełnienia tego braku pozostało bezskuteczne. W związku z powyższym Sąd w pkt 1 sentencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 176 § 2 P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną. Orzeczenie zawarte w pkt 2 sentencji zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.