IV SA/Wa 361/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. [...] w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi U. [...] w P. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia U. [...] w P. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2009 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Miejskiego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [...] grudnia 2008 r. uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i budowie budynku biurowo - usługowego z parkingiem podziemnym przewidzianym do realizacji na działkach [...] i [...] przy [...] w P., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia umożliwi wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a w dalszej kolejności wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, która zagrażać będzie sąsiednim budynkom wchodzącym w skład zespołu urbanistyczno – architektonicznego centrum miasta P., w szczególności zabytkowemu budynkowi [...]. Dlatego, zdaniem skarżącego, w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżących wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w niniejszej sprawie wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia uzgadniającego projekt decyzji o warunkach zabudowy. Wobec tego wskazać należy, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że aktem administracyjnym nienadającym się do wykonania jest wyrażenie opinii lub uzgodnienia pomiędzy organami administracji. Skoro więc zaskarżony akt nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, nie można skarżącemu udzielić ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia. Na marginesie należy jedynie zaznaczyć, iż zaskarżone rozstrzygnięcie w żaden sposób nie uprawnia inwestora do fizycznego podjęcia właściwych działań inwestycyjnych. Dopiero rozpoczęcie prac budowlanych mogłoby ewentualnie wywołać skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 cyt. ustawy, jednak na obecnym etapie postępowania takie niebezpieczeństwo nie zachodzi. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.