IV SA/Wa 3623/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy działania Komendanta Głównego Policji, dotyczące zgłoszonych nieprawidłowości w działalności funkcjonariuszy i urzędników, podlegają kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga na działania Komendanta Głównego Policji w sprawie zgłoszonych nieprawidłowości w działalności funkcjonariuszy i urzędników Komendy Głównej Policji nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ nie mieszczą się one w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 PPSA, ani nie są przewidziane do sądowej kontroli na podstawie przepisów szczególnych. Tego typu skargi, dotyczące krytyki wykonywania zadań przez organy lub ich pracowników, podlegają rozpatrzeniu przez organy administracji.
Stan faktyczny
Skarżący L. D. wniósł skargę na działania Komendanta Głównego Policji, zarzucając podległym mu funkcjonariuszom naruszenie ustawy o państwowym zasobie archiwalnym i archiwach poprzez nieprzekazanie do GAP istotnych dokumentów historycznych. Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie skargi. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. na działania Komendanta Głównego Policji w sprawie zgłoszonych nieprawidłowości w działalności funkcjonariuszy i urzędników Komendy Głównej Policji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę L. D. w piśmie z dnia 27 października 2015 r. wniósł skargę na działania Komendanta Głównego Policji. W piśmie tym stwierdził m.in., że posiada dowody na to, że podlegli Komendantowi Głównemu Policji funkcjonariusze Gabinetu Komendy Głównej Policji naruszyli ustawę o państwowym zasobie archiwalnym i archiwach i nie przekazali do GAP szeregu istotnych dokumentów mających znaczenie historyczne. Komendant Główny Policji, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę L. D. należało odrzucić, jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. L. D. w piśmie z dnia 27 października 2016 r. wniósł skargę na działania Komendanta Głównego Policji związane ze zgłoszeniem przez skarżącego nieprawidłowości w działalności funkcjonariuszy i urzędników Komendy Głównej Policji. Analizując treść skargi należy stwierdzić, że oznaczony w niej przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego. Działania, które kwestionuje skarżący nie następują bowiem w żadnej z prawnych form działania administracji, wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 ppsa, a kognicja sądu administracyjnego nie jest tu przewidziana także mocą przepisów szczególnych. Korespondencji skarżącego można przypisać co najwyżej charakter skargi wniesionej w trybie przepisów działu VIII K.p.a., której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.). Skargi, o których mowa w dziale VIII K.p.a. związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, a do ich rozpatrywania powołane są organy administracji wymienione w art. 229 K.p.a. lub w przepisach szczególnych. Skargi te nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, zarówno na podstawie powołanego wyżej art. 3 ppsa, jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło