IV SA/Wa 363/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2016 r. oddalające wniosek E. P. o wykładnię postanowienia z dnia 19 lipca 2016 r. o odmowie przyznania E. P. prawa pomocy w sprawie ze skargi E. G. i E. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o ustalenie odszkodowania postanawia: odrzucić zażalenie E.G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 lipca 2016 r. odmówił E. P. przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi E. G. i E. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o ustalenie odszkodowania. W dniu 16 sierpnia 2016 r. E. P. wniosła o wykładnię postanowienia z dnia 19 lipca 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Wniosek ten Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. oddalił. Odpis powyższego postanowienia z dnia 13 września 2016 r. wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia środka zaskarżenia doręczone zostało jedynie E. P. przy piśmie z dnia 20 września 2016 r. Na powyższe postanowienie z dnia 13 września 2016 r. wpłynęło zażalenie wniesione przez E. P. i E. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 powołanej ustawy znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 lipca 2016 r. odmówił E. P. przyznania prawa pomocy, a następnie postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. Sąd oddalił wniosek E. P. o wykładnię postanowienia z dnia 19 lipca 2016 r. o odmowie przyznania jej prawa pomocy. Odpisy tychże postanowień doręczone zostały tylko wnioskodawczyni E. P., zgodnie z art. 252 § 3 powołanej ustawy, w świetle którego postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek i środek zaskarżenia przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Zatem E. G. nie jest stroną zawnioskowanego przez E. P. postępowania o przyznanie jej prawa pomocy. W takiej sytuacji uznać należy, że E. G. również nie posiada legitymacji do wniesienia zażalenia na wymienione postanowienie Sądu z dnia 13 września 2016 r. oddalające wniosek E. P. o wykładnię postanowienia z dnia 19 lipca 2016 r. o odmowie przyznania E. P. prawa pomocy, a zatem zażalenie E. G. jest niedopuszczalne i obliguje Sąd do jego odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 w zw. z art. 252 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.