IV SA/Wa 366/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), sędzia WSA Katarzyna Golat, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu oddala skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] listopada 2015 r. – zaskarżonym skargą przez S. B. (dalej jako: "skarżący") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] czerwca 2015 r. odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku w sprawie udzielenia wymienionemu skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Stan sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] marca 2015 r. skarżący wystąpił do Wojewody [...] (dalej jako: "organ pierwszej instancji") z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ pierwszej instancji pismem z [...] kwietnia 2015 r. wezwał skarżącego - w trybie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego - do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych wniosku, tj.: okazania oryginału ważnego dokumentu podróży oraz dostarczenia kserokopii wszystkich stron zawierających pieczątki, adnotacje i wpisy (ponadto pouczono, iż zgodnie z art. 106 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, w szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający jego tożsamość); uzupełnienia wniosku w części A.2, A.5 i części E (wzór podpisu). W tym samym piśmie organ pierwszej instancji - na podstawie art. 105 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach - wezwał skarżącego do osobistego stawiennictwa w [...] Urzędzie Wojewódzkim, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania; na podstawie art. 106 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach - wezwał skarżącego do stawiennictwa w terminie siedmiu dni od dnia odebrania wezwania, w celu złożenia odcisków linii papilarnych. Wezwanie przesłano na wskazany przez skarżącego w przedmiotowym wniosku adres: ul. [...], W. W dniu [...] kwietnia 2015 r. przesyłka po prawidłowym dwukrotnym awizowaniu została zwrócona do organu pierwszej instancji z adnotacją "ZWROT - nie podjęto w terminie". Termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upływał 4 maja 2015 r. Skarżący wniósł do organu pierwszej instancji prośbę o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Cudzoziemiec podniósł, iż ,,(...) nie otrzymałem żadnego wezwania do uzupełnienia tych dokumentów". Organ pierwszej instancji pismem z [...] czerwca 2015r. wezwał skarżącego - w trybie art. 64 § 2 K.p.a. - do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy tj.: złożenia własnoręcznego podpisu na podaniu z dnia [...] maja 2015 r., okazania oryginału ważnego dokumentu podróży oraz dostarczenia kserokopii wszystkich stron zawierających pieczątki, adnotacje i wpisy (ponadto pouczono, iż zgodnie z art. 106 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, w szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający jego tożsamość), uzupełnienia wniosku w części A.2. A.5 i części E (wzór podpisu). Przedmiotowe wezwanie zostało wysłane na wskazany przez skarżącego we wniosku adres: ul. [...], W. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie doręczono pod ww adres [...] czerwca 2015 r., co skarżący potwierdził przez własnoręczne złożenie podpisu. Skarżący stawił się w [...] Urzędzie Wojewódzkim, złożył odciski linii papilarnych oraz uzupełnił braki formalne wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Zawiadomieniem z [...] czerwca 2015 r. organ pierwszej instancji pozostawił wniosek o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy bez rozpoznania, z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniosku w zakreślonym dla dokonania tej czynności terminie, który bezskutecznie upłynął [...] maja 2015 r. Z kolei postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy. Organ pierwszej instancji stwierdził, iż kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Podkreślono, iż osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt. że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W podaniu o przywrócenie terminu skarżący nie wskazał żadnych przyczyn uniemożliwiających mu uzupełnienie braków formalnych wniosku w ustawowym terminie, a jedynie powołał się na fakt nieodebrania wezwania. Przy dokonywaniu oceny powyższego, organ pierwszej instancji zauważył, iż od momentu przyjazdu do Polski w dniu [...] października 2014 r., skarżący nie opuszczał terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto do akt sprawy nie zostały załączone żadne dokumenty, z których wynikałoby, iż w okresie, gdy wskazana przesyłka była awizowana skarżący nie miał możliwości jej odebrania. Wezwanie z [...] kwietnia 2015r. zostało prawidłowo wysłane na adres wskazany przez skarżącego we wniosku i było dwukrotnie awizowane zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z niepodjęciem korespondencji przez adresata, organ pierwszej instancji uznał ją za skutecznie doręczoną zgodnie z art. 44 § 4 K.p.a. Jednocześnie organ pierwszej instancji podkreślił, iż cudzoziemiec dopiero po upływie dwóch miesięcy od złożenia wniosku stawił się w [...] Urzędzie Wojewódzkim i złożył podanie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu pierwszej instancji, brak jest podstaw do uznania, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez stronę nastąpił bez Jej winy, a przeszkody powodujące to uchybienie miały charakter obiektywny, niezależny od strony. Ww postanowienie weszło do obrotu prawnego [...] lipca 2015 r. Na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji - S. B. wniósł zażalenie. Podniósł, iż: ,,(...) Uprawdopodobniłem, że uchybienie terminowi nastąpiło bez mojej winy. W dniu [...].06.2015 uzupełniłem wymagane braki formalne podania z dnia [...].05.2015 r. Proszę o rozpatrzenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Gdyż pochodzę z [...] i w związku z niestabilną sytuacją na ojczyźnie chcę skończyć studia w Polsce oraz w przyszłości podjąć pracę. (...)". Ponadto, [...] sierpnia 2015 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo O. G. "zawierające prośbę o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku w sprawie udzielenia Panu S. B. zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W ww piśmie O. G. podniósł, iż: ,,(...) Pan S. B. w rzeczywistości nie otrzymał wezwania do uzupełnienia dokumentu. W budynku, przy ul. [...], W., mieszka około 20 osób, po przeprowadzonym wywiadzie, żadna osoba nie potwierdziła o pozostawieniu awizo w skrzynce pocztowej, albo o przyjęciu listonosza, gdyż w domu zawsze ktoś przebywa oraz pracuje domofon i cały czas otwarta jest furtka lub brama wjazdowa. (...) ". Ponadto O. G. wskazał, że w przeszłości pod wskazanym adresem występowały problemy z doręczeniem korespondencji. Z uwagi na powyższe okoliczności O. G. uznał wniesienie przedmiotowego pisma za uzasadnione. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (dalej jako: "organ odwoławczy") postanowieniem z [...] listopada 2015 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z [...] czerwca 2015 r. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że zgodnie z art. 63 § 2 K.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. O tym, jakie wymagania musi spełniać wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy oraz jakie są wymagane do niego załączniki rozstrzyga art. 106 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 107 ww. ustawy. I tak art. 106 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemiec składa na formularzu zawierającym: 1) dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13; 2) następujące dane dotyczące dokumentu podróży: a) serię i numer, b) datę wydania i datę upływu ważności, c) nazwę organu wydającego, d) liczbę osób wpisanych do dokumentu podróży; 3) następujące informacje dotyczące podmiotu powierzającego wykonywanie pracy i pracodawcy użytkownika: a) nazwę lub imię i nazwisko, b) adres siedziby lub miejsce zamieszkania, c) podstawę prawną działalności, nazwę rejestru i numer wpisu w rejestrze, a w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej - nazwę dokumentu tożsamości, serię i numer, d) numer NIP, e) numer PESEL, f) numer REGON; 4) następujące dane osoby upoważnionej do kontaktu w sprawie wniosku przez podmiot powierzający wykonywanie pracy: a) imię i nazwisko oraz stanowisko, b) numer telefonu, c) numer faksu, d) adres poczty elektronicznej; 5) informacje na temat pracy, która ma być powierzona cudzoziemcowi: a) stanowisko lub rodzaj pracy, b) miejsce wykonywania pracy, c) podstawę prawną wykonywania pracy, d) wymiar czasu pracy, e) wysokość wynagrodzenia, f) zakres podstawowych obowiązków na stanowisku pracy, g) wymogi dotyczące posiadania wyższych kwalifikacji zawodowych; 6) imię. nazwisko, datę urodzenia oraz informacje o pici, obywatelstwie i miejscu zamieszkania członków rodziny cudzoziemca zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z określeniem stopnia pokrewieństwa, a także informację o ubieganiu się przez nich o zezwolenie na pobyt czasowy oraz o tym, czy pozostają na utrzymaniu cudzoziemca; 7) informację o poprzednich pobytach oraz aktualnym pobycie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 8) informację o podróżach i pobytach zagranicznych cudzoziemca w okresie ostatnich 5 lat; 9) informację o zamieszkiwaniu przez cudzoziemca w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej co najmniej przez okres 18 miesięcy na podstawie wydanego przez to państwo dokumentu pobytowego z adnotacją "Niebieska Karta UE"; 10) informację o środkach finansowych na pokrycie kosztów utrzymania cudzoziemca; 11) informację o posiadanym przez cudzoziemca ubezpieczeniu zdrowotnym; 12) informację o deklarowanym celu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 13) informację o zatrzymaniu cudzoziemca, umieszczeniu go w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców, zakazie opuszczania przez niego kraju, odbywaniu kary pozbawienia wolności lub jego tymczasowym aresztowaniu; 14) informację o zobowiązaniach cudzoziemca wynikających z orzeczeń sądowych, postanowień i decyzji administracyjnych, w tym o zobowiązaniach alimentacyjnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza tym terytorium; 15) wzór podpisu cudzoziemca. Ponadto, zgodnie z art. 106 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, cudzoziemiec uzasadnia ten wniosek, składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań pisemne oświadczenie, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe, oraz przedstawia ważny dokument podróży i dołącza do niego: 1) aktualną fotografię; 2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Jednocześnie art. 106 ust. 3 ww. ustawy o cudzoziemcach stanowi, że w szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający tożsamość. Dalej art. 9 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach stanowi, iż w sprawach uregulowanych w ustawie pisma doręcza się osobom fizycznym pod wskazanym przez nie adresem albo w każdym miejscu, w którym się adresata zastanie. Jednocześnie art. 9 ust. 3 powołanej ustawy stanowi, że w razie wyjazdu cudzoziemca za granicę stosuje się przepisy art. 40 § 4 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), zwanej dalej "Kodeksem postępowania administracyjnego". Dalej też organ odwoławczy przytoczył treść art. 40 § 1, art. 43, art. 41 § 1 K.p.a., a nadto i art. 58 § 1 i 2, art. 59 § 1 K.p.a. oraz art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Z uwagi na powyższe uregulowania prawne oraz treść przedmiotowego zażalenia, organ odwoławczy dokonał zbadania, czy w przedmiotowej sprawie uprawdopodobniono, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobył czasowy nastąpiło bez winy skarżącego. I tak organ wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż wniosek o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy zawierał braki formalne m. in. w postaci: niedostarczenia przez stronę w wyznaczonym terminie ważnego dokumentu podróży oraz nieuzupełnienia wniosku w części A.2, A.5 i części E (wzór podpisu). Bezsporne jest, że organ pierwszej instancji pismem z [...] kwietnia 2015 r. prawidłowo wezwał skarżącego - w trybie art. 64 § 2 K.p.a. - do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braku formalnego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Wezwanie zawierało pouczenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, w przypadku nieusunięcia jego braków formalnych. Ponadto organ pierwszej instancji wskazał, w jaki sposób można uzupełnić braki formalne wniosku, by termin został zachowany. Szczegółowa analiza przesyłki zawierającej ww wezwanie wykazała, iż była ona prawidłowo dwukrotnie awizowana (tj. [...] kwietnia 2015 r. i [...] kwietnia 2015 r.), a następnie [...] kwietnia 2015 r. zwrócona do organu pierwszej instancji z adnotacją "ZWROT - nie podjęto w terminie". Doręczenie skarżącemu wezwania z [...] kwietnia 2015 r. nastąpiło [...] kwietnia 2015 r., tzn. z momentem upływu czternastodniowego okresu przechowywania ww wezwania w Urzędzie Pocztowym, w związku z brakiem odbioru przesyłki przez adresata. Z mocy art. 44 § 4 K.p.a. upływ tego terminu spowodował, że doręczenie "uważa się za dokonane". Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego wniosku upłynął [...] maja 2015 r. (poniedziałek). Zgodnie z aktami sprawy, uzupełnienie braków formalnych wniosku nastąpiło [...] czerwca 2015 r. tj. po terminie do uzupełnienia braków formalnych. Dodatkowo organ wyjaśnił, że przewidziany w art. 64 § 2 K.p.a. termin jest terminem ustawowym, który nie podlega ani skróceniu, ani przedłużeniu. Oznacza to. że jeśli strona nie chce narazić się na negatywne konsekwencje (pozostawienie podania bez rozpoznania) musi terminu dochować poprzez usunięcie braków, przed jego upływem. Odnosząc się natomiast do kwestii doręczenia wezwania z [...] kwietnia 2015 r. organ wyjaśnił, iż sposoby dokonywania przez organy administracji doręczeń wskazane są w rozdziale 8 działu I Kodeksu postępowania administracyjnego. I tak art. 44 K.p.a. przewiduje tzw. fikcję prawną doręczenia, polegającą na przyjęciu, że skutek prawny doręczenia nastąpił mimo, że adresat nie otrzymał faktycznie kierowanej do niego przesyłki organu. Warunkiem jest jednak zachowanie przewidzianych w powołanej regulacji wymogów. Odnosząc się z kolei do pojęcia braku winy w uchybieniu terminowi w rozumieniu art. 58 § 1 K.p.a. organ odwoławczy podkreślił, że to strona występująca z wnioskiem o przywrócenie terminu powinna wykazać, że mimo całej staranności nie udało się jej zachować terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wiąże się to z takimi sytuacjami, kiedy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istnienie po stronie tej osoby niedbalstwa, czy chociażby winy nieumyślnej, powoduje niemożność przywrócenia terminu. Okolicznościami wskazującymi na brak winy osoby zainteresowanej w dochowaniu terminu jest m. in. nieprawidłowe doręczenie pisma, obłożna choroba uniemożliwiająca stronie działającej osobiście wniesienie odwołania, przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Oznacza to, że okoliczności przemawiające za uznaniem braku winy w uchybieniu terminowi muszą mieć charakter wyjątkowy oraz szczególny i być niezależne od wnioskodawcy. Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza przyjęcie, że okoliczność na którą powołuje się wnioskodawca, miała charakter niezawiniony. Organ odwoławczy rozpatrując zażalenie strony, dokonał analizy okoliczności faktycznych sprawy w oparciu o stanowisko doktryny oraz orzecznictwo sądów administracyjnych i w jego ocenie wyjaśnienia skarżącego w kwestii przyczyny nieuzupełnienia braków formalnych wniosku w określonym terminie, nie uprawdopodabniają braku jego winy w uchybieniu tego terminu. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku uzupełnienia braków formalnych wniosku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Przeszkody powodujące uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od strony oraz trwać przez cały bieg terminu dla dokonania czynności procesowej. Strona obowiązana jest do dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Z taką sytuacją nie mieliśmy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, iż przesyłka zawierająca wezwanie z [...] kwietnia 2015 r. była prawidłowo dwukrotnie awizowana. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru ww przesyłki, z uwagi na fakt. iż mieszkanie było zamknięte zawiadomienie o przesyłce zostało pozostawione w skrzynce oddawczej. W związku z powyższym cudzoziemiec posiadał informację o pozostawionej dla niego w placówce pocztowej korespondencji. Oznacza to, że przy zachowaniu należytej staranności skarżący mógł zaradzić zaistniałemu uchybieniu. Z uwagi na powyższe ustalenia, organ odwoławczy stwierdził brak podstaw do uwzględnienia zażalenia, tym samym uznania, że uchybienie terminu do uzupełnienia przez skarżącego braków formalnych wniosku nastąpiło bez jego winy, a przeszkody powodujące to uchybienie miały charakter obiektywny, niezależny od skarżącego. S. B. w skardze na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] listopada 2015 r zarzucił naruszenia przepisów postępowania mające istotne wpływ na wynik sprawy, to jest: 1) art. 35 i art. 36 K.p.a. przez niezałatwienie sprawy w terminie; 2) art. 7, art. 9, art. 11, art. 77 i art. 107 K.p.a. przez nie podjęcie wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, jak również dowolną jego ocenę, przejawiające się w nieuwzględnieniu dowodów znajdujących się w aktach sprawy przemawiających za tym, że skarżący posiada wszystkie przesłanki zgodnie z ustawą o cudzoziemcach do otrzymania zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP; 3) art. 11 w zw. z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. przez niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji na jakich dowodach oparł się organ, wydając decyzję. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012r., poz. 270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] listopada 2015 r. i utrzymane nim w mocy postanowienie z Wojewody [...] z [...] czerwca 2015r. nie naruszają prawo w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Tym samym – w wyniku analizy akt sprawy i treści wydanych w sprawie postanowień – nie stwierdzono naruszeń przywołanych w zarzutach skargi przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się także innych naruszeń, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu. Wydanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło na podstawie normy art. 58 § 1 K.p.a., który stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z brzmienia tej normy wynika, że strona uchybiająca terminowi musi uprawdopodobnić, że pomimo swej należytej staranności nie mogła, z uwagi na niezależną od niej przeszkodę, dokonać w terminie danej czynności w postępowaniu. Wynika stąd, iż konieczną przesłanką przywrócenia terminu jest kryterium braku winy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, z powodu której uchybiła terminowi, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast w razie, gdy ustalone przez organ okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także polegającej na niedbalstwie – organ nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu, zaś czynność podjęta przez stronę po jego upływie pozostaje bezskuteczna. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i nawet przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych lekkim niedbalstwem. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżący został zasadnie wezwany o uzupełnienie braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Braków tych nie uzupełnił w terminie, którego upływ nastąpił [...] maja 2015 r. Następnie skarżący wniósł prośbę o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych ww wniosku. Organy po analizie stanu faktycznego sprawy uznały, że nie doszło do spełnienia przesłanek uzasadniających przywrócenie wnioskowanego terminu. Innymi słowy skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku z [...] marca 2013 r. nastąpiło bez jego winy. W sprawie nie zostało skutecznie zakwestionowane ustalenie organów, że doręczenie wezwania z [...] kwietnia 2015 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP było prawidłowe. Dokonane zostało w trybie art. 44 K.p.a., czyli jako doręczenie zastępcze stwarzające domniemanie doręczenia. Wezwanie to zostało wysłane na adres skarżącego podany we wniosku z [...] marca 2015 r. o udzielenie zezwolenia (ul. [...], W.). Z adnotacji widniejących na niepodjętej przesyłce zawierającej wezwanie z [...] kwietnia 2015 r. i potwierdzeniu odbioru (znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy) wynika, że przedmiotowe wezwanie było dwukrotnie awizowane. Pierwszej awizacji wezwania doręczyciel dokonał [...] kwietnia 2015 r., zaś drugiej [...] kwietnia 2015 r. (art. 44 § 1 - § 3 K.p.a.). Upływ czternastu dni przechowywania wezwania w placówce pocztowej nastąpił [...] kwietnia 2015 r. i z upływem tego dnia doręczenie uznano za dokonane (art. 44 § 1 i § 4 K.p.a.). Z kolei ostateczny zwrot wezwania do organu pierwszej instancji nastąpił [...] kwietnia 2015 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku skarżącego z [...] marca 2015 r. upłynął [...] maja 2015 r. (bo art. 57 § 4 K.p.a.). Skarżący braki formalne wniosku uzupełnił [...] czerwca 2015 r. W podaniu o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że nie otrzymał żadnego wezwania do uzupełnienia braków; w zażaleniu stwierdził, że uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy; w piśmie z [...] sierpnia 2015 r. zostało powtórzone, że skarżący nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku oraz ogólnikowo wskazane, że w budynku przy ul. [...] w W. mieszka ok. 20 osób i po przeprowadzeniu wywiadu żadna osoba nie potwierdziła pozostawienia awiza w skrzynce pocztowej, a autor pisma miał już trudności z dostarczaniem korespondencji. Z przytoczonej treści tych dokumentów nie można jednak wyprowadzić tezy, że skarżący wykazał, iż niedochowanie siedmiodniowego ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych podania określonego w art. 64 § 2 K.p.a. nastąpiło bez jego winy. Argumentacja wynikająca z tych pism, w świetle ustaleń organów opartych na dokumentach, nie daje podstaw do stwierdzenia, że nastąpiło uprawdopodobnienie twierdzeń niejako zmierzających do zakwestionowania prawidłowości doręczenia zastępczego przesyłki zawierającej wezwanie z [...] kwietnia 2015 r., w konsekwencji braku winy w niedochowaniu terminu objętego wnioskiem o jego przywrócenie. Wszystko to dowodzi, że organy rozstrzygające w sprawie prawidłowo ustaliły i wywiodły, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu nie zawierał danych wskazujących na brak zawinienia w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP. Inaczej ujmując, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do dokonania wyżej wymienionej czynności w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji nie było podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącego z [...] maja 2015 r. W świetle powyższego należało odmówić trafności twierdzeniu skarżącego, jakoby organy wydały postanowienia z naruszeniem art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 107 § 3 i art. 11 w zw. z art. 126 K.p.a. Organy, a w szczególności organ odwoławczy, opierając się na treści wniosku o przywrócenie terminu, zażalenia i pisma z [...] sierpnia 2015 r., prawidłowo wywiodły brak podstaw do pozytywnego zastosowana art. 58 § 1 K.p.a. W tym zakresie rozpoznały sprawę czyniąc zadość regulacjom wynikającym z zasad ogólnych i dowodowych postępowania administracyjnego oraz wymogom uzasadnienia określonym ww regulacji. Nadto przedmiotem kontrolowanego postępowania były postanowienia o charakterze procesowym, rozstrzygające o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych, a nie rozstrzygnięcie merytoryczne wniosku skarżącego z [...] marca 2015 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP, zatem pozbawione zasadności i rozważań Sądu pozostały uwagi skarżącego dotyczące nieuwzględnienia dowodów znajdujących się w aktach sprawy przemawiających za tym, że skarżący spełnia wszystkie przesłanki do otrzymania wnioskowanego zezwolenia. Podnoszony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 35 i art. 36 K.p.a. związany z niezałatwieniem sprawy w terminie nie mógł mieć żadnego wpływu na wynik niniejszej sprawy. Niedotrzymywanie przez organy stosownych terminów rozpoznawania sprawy znajduje bowiem ochronę na gruncie innych instytucji procesowych postępowania sądowoadministracyjnego, tj. skargi na bezczynność czy przewlekłość organów administracji publicznej i ich rozważanie odbywa się w odrębnych postępowaniach. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 151 P.p.s.a. – oddalił skargę.