IV SA/Wa 366/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. B. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Ponieważ złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenie S. B. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach było niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych i budziło wątpliwości, skarżącego wezwano do nadesłania w terminie 14 dni dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń potwierdzających jego stan majątkowy i możliwości płatnicze, to jest: a) wyciągów z rachunków bankowych; b) oświadczenia o źródłach utrzymania jego oraz jego żony i syna w okresie ostatnich trzech miesięcy; c) oświadczenia lub oświadczeń osób udzielających skarżącemu, jego żonie lub synowi pomocy, potwierdzających tę okoliczność; d) oświadczenia o aktualnej wysokości stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym, a także e) oświadczenia wskazującego wszelkie inne okoliczności przemawiające za tym, że skarżący nie jest obecnie w stanie wygospodarować środków na uiszczenie opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku w wysokości 100 zł, podczas gdy 26 lutego 2016 r. uiścił wpis od skargi w takiej samej kwocie. Wezwanie z dnia 21 lipca 2016 r. do nadesłania wymienionych dokumentów doręczono skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2016 r. na adres wskazany w skardze (karta nr 2 akt sprawy) i w przedmiotowym wniosku (karta nr 26 akt sprawy), na zasadzie art. 73 § 1 - 4 ppsa. Ze znajdujących się na karcie nr 60 akt sprawy koperty, w której przesłano skierowane do skarżącego wezwanie oraz dołączonego do niej zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka pocztowa była dwukrotnie awizowana w dniach 27 lipca i 4 sierpnia 2016 r. Doręczyciel umieścił na przesyłce adnotację "mieszkanie zamknięte" oraz informację o tym, że zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w skrzynce oddawczej adresata. Zwrot do nadawcy (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) nastąpił w dniu 12 sierpnia 2016 r. z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Należy nadmienić, że wezwanie wysłane do skarżącego na adres skrytki pocztowej, który podał rubryce nr 2.2. formularza wniosku, jako adres do korespondencji, zostało zwrócone do Sądu z informacją, że S. B. nie korzysta ze skrytki pocztowej we wskazanym przez niego urzędzie pocztowym. Skarżący został natomiast pouczony o obowiązku zawiadomienia Sądu o każdej zamianie adresu zamieszkania lub adresu do doręczeń (strony 11 – 14; 18 i 21 akt sprawy). Pomimo upływu wyznaczonego terminu, S. B. nie wykonał opisanego wyżej wezwania. Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów skarżący nie usunął wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. Trzeba przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów. W konsekwencji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.