IV SA/Wa 369/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia "B." , Rady Osiedla Ł., A. A., B. K., S. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "B." , Rady Osiedla Ł., A. A., B. K., S. K. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia (...) listopada 2007 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia lokalizacji autostrady postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Budownictwa z dnia (...) listopada 2007 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia lokalizacji (...) dla odcinka od węzła "B." do węzła "R." skarżący - Stowarzyszenie "B.", Rada Osiedla Ł., A. A., B. K., S. K. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podnieśli, że ustalenie lokalizacji autostrady otwiera drogę do wydania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Właściciele nieruchomości przez które ma przebiegać planowana autostrada zostaną pozbawieni wszelkich praw do swoich nieruchomości, bowiem rozpocznie się wykup nieruchomości, co spowoduje nieodwracalne skutki. W dalszej kolejności zaznaczyli, że w związku z budową autostrady obniży się standard życia, a później pojawią się uciążliwości z funkcjonowaniu autostrady. Podnieśli również, że w pobliżu planowej autostrady istnieją duże osiedla mieszkaniowe, ponadto planowana autostrada ma przebiegać nad skupiskiem 14 torów stacji rozrządowej Ł., gdzie w ciągu roku przeładowuje się duże ilości substancji niebezpiecznych. Również ewentualna budowa autostrady spowoduje zmiany w środowisku przyrodniczym. Skarżący wskazali także, że budowa autostrady w planowanej lokalizacji narazi Skarb Państwa na ogromne wydatki, z uwagi że na terenie przewidzianym pod budowę autostrady istniały w czasie II wojny światowej obozy kaźni i pracy przymusowej dla jeńców, istnieje duże prawdopodobieństwo, że w przypadku natrafienia na ludzkie szczątki przerwane zastaną prace budowlane. Sąd zważył, co następuje: Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z zasadą jaką ustanawia ten przepis wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Dopuszczalne jest jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd, na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 cyt. ustawy.) Skarżący podnieśli wiele argumentów, które ich zdaniem przemawiają za wstrzymaniem decyzji o lokalizacji autostrady. Jednak Sąd z całą mocą podkreśla, że zaskarżona decyzja ma charakter ustaleniowy. Ustala bowiem lokalizację autostrady i oczywistym jest fakt, że nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Rozpoczęcie prac budowlanych może nastąpić po uprzednim uzyskaniu pozwolenia, wydanego w odrębnym postępowaniu administracyjnym, którego wnioskodawcy będą uczestnikami. Odnosząc się do argumentacji skarżących należy zaznaczyć, że przedstawione okoliczności w zdecydowanej większości wybiegają w przyszłość i dotyczą następnego etapu inwestycji jakim będzie uzyskiwanie pozwolenia na budowę. Niewątpliwie każda tak duża inwestycja pociągać będzie za sobą zmiany w środowisku przyrodniczym, czy pogorszenie jakości życia mieszkańców posesji przyległych do autostrady. Jednak może się to stać dopiero na etapie prac budowlanych i eksploatacji samej autostrady, a nie na etapie lokalizacyjnym. Skarżący powołali poza tym różne hipotetyczne okoliczności – które jednak nie wiadomo czy wystąpią, jak np. natrafienie na szczątki ludzkie, w związku z tym nie można się do nich w sposób racjonalny odnieść. Nie można także zgodzić się z twierdzeniem skarżących, że decyzja lokalizacyjna może spowodować, że zostaną pozbawieni wszelkich praw do swoich nieruchomości. Ustalenie lokalizacji autostrady nie orzeka w sprawach związanych z własnością nieruchomości, ani nie pozbawia nikogo prawa własności. W związku z powyższym zaskarżona decyzja nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zatem nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.