IV SA/Wa 369/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Sękowska asesor WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 18 kwietnia 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. S.A. z siedzibą w P. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia wniosku oraz zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę I. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] (dalej "zaskarżonym postanowieniem") Minister Środowiska (dalej "Minister"), po rozpatrzeniu zażalenia spółki Z.S.A. w P. (dalej "Skarżącej" albo "Spółki") na postanowienie Marszałka Województwa [...] (dalej "Marszałka") z dnia [...] października 2018 r., znak [...], orzekł w następujący sposób: - uchylił pkt 1 w/w postanowienia Marszałka i w tym zakresie orzekł w następujący sposób: "1) wezwać Z. S.A. w P. do uzupełnienia wniosku z dnia [...] grudnia 2017 r. o zmianę pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do topienia, łącznie ze stapianiem, metali nieżelaznych, w tym produktów z odzysku, lub odlewania metali nieżelaznych, o zdolności produkcyjnej przekraczającej 4 tony wytopu na dobę dla ołowiu i kadmu lub 20 ton wytopu na dobę dla pozostałych metali, zlokalizowanej w K., wydanego decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., znak [...], następnie zmienianą kilkakrotnie, we wskazanym poniżej zakresie, niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia niniejszego postanowienia"; - uchylił postanowienie Marszałka w części dotyczącej obowiązku prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów (dwa ostatnie akapity sentencji); - w pozostałej części utrzymał postanowienie Marszałka w mocy. II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez Ministra postanowienia zaskarżonego obecnie przedstawia się następująco: 1. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. Skarżąca wystąpiła do Marszałka z wnioskiem o zmianę decyzji Marszałka z dnia [...] grudnia 2010 r., znak [...], udzielającej Skarżącej pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do topienia łącznie ze stapianiem, metali nieżelaznych, w tym produktów z odzysku, lub odlewania metali nieżelaznych, o zdolności produkcyjnej przekraczającej 4 tony wytopu na dobę dla ołowiu i kadmu lub 20 ton wytopu na dobę dla pozostałych metali, zlokalizowanej w K. (dalej "pozwolenie"). 2. Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. Marszałek wezwał Skarżącą do uzupełnienia wniosku z dnia [...] grudnia 2017 r., określając zakres uzupełnień, oraz zawiesił postępowanie do czasu uzupełnienia wniosku, jednak nie dłużej niż na okres 6 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 9 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1592), dalej "ustawy zmieniającej" w zw. z art. 192 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.- Prawo ochrony środowiska (dalej "P.o.ś."). 3. Pismem z dnia 30 października 2018 r. Skarżąca wniosła do Ministra zażalenie na w/w postanowienie Marszałka, kwestionując dopuszczalność stosowania art. 9 ustawy zmieniającej do zmiany pozwolenia zintegrowanego w sytuacji, w której przepis ten dotyczy wyłącznie postępowań o wydanie pozwolenia. W ocenie Skarżącej Marszałek naruszył art. 192 P.o.ś., stosując wprost art. 184 ust.2 pkt 16 i art. 184 ust. 4 pkt 5-7 tej ustawy oraz art. 42 ust. 2 pkt 5 lit. b-d i pkt 13b i art. 42 ust. 3a-3b ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2018 r. poz. 992, zpóźn. zm.), w zw. z art. 9 ww. ustawy zmieniającej, a pomijając to, że w sprawach o zmianę pozwolenia przepisy o wydawaniu pozwolenia stosuje się odpowiednio. Wniosek o zmianę pozwolenia zintegrowanego nie dotyczył odpadów, ale emisji do powietrza. Ustawodawca celowo zawęził stosowanie nowych przepisów do niezakończonych spraw o wydanie pozwolenia, bowiem w przypadku podmiotów posiadających decyzje w zakresie gospodarowania odpadami, stosuje się art. 10 ww. ustawy zmieniającej, który daje takim podmiotom dłuższy termin na wystąpienie z wnioskiem o zmianę pozwolenia w celu dostosowania go do przepisów zmienionych tą ustawą. III. Jak już wskazano, postanowieniem zaskarżonym obecnie Minister rozpatrzył zażalenie Skarżącej a postanowienie Ministra, częściowo reformując w/w postanowienie, częściowo natomiast utrzymując je w mocy. Uzasadniając w/w rozstrzygnięcie, Minister wskazał w szczególności, co następuje: (i) W dniu 5 września 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw, która wprowadziła zmiany m.in. w zakresie wymagań co do wniosku o wydanie zezwoleń na zbieranie odpadów i na przetwarzanie odpadów oraz wymagań co do takich zezwoleń, a także zmieniając ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, wprowadziła zmiany wymagań dotyczących wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzanie substancji lub energii do środowiska i wymagań dotyczących samego pozwolenia. (ii) W art. 9 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej wskazano, że do postępowań w sprawach o wydanie zezwoleń na zbieranie odpadów i na przetwarzanie odpadów, pozwoleń na wytwarzanie odpadów i pozwoleń zintegrowanych, które uwzględniają zbieranie lub przetwarzanie odpadów, oraz decyzji zatwierdzających instrukcję prowadzenia składowiska, wszczętych i niezakończonych przed dniem 5 września 2018 r., stosuje się przepisy nowe. Organ, przed którym toczy się takie postępowanie, jest zobowiązany, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku i zawiesić postępowanie do czasu uzupełnienia, nie dłużej niż na okres 6 miesięcy. Wprawdzie powyższy przepis przejściowy mówi o stosowaniu nowych przepisów w niezakończonym postępowaniu o wydanie pozwolenia zintegrowanego, które uwzględnia zbieranie lub przetwarzanie odpadów, to ma on zastosowanie także w postępowaniu o zmianę takiego pozwolenia. Nawet gdyby uznać, że tak nie jest, jak uważa Skarżącą, to pogląd, iż w postępowaniu o zmianę pozwolenia zintegrowanego stosuje się przepisy nowe, jest zasadny. Nie ma bowiem przepisu przejściowego, który pozwalałby na stosowanie przepisów dotychczasowych w niezakończonym postępowaniu o zmianę pozwolenia. Stosowanie nowych przepisów wymaga uzupełnienia wniosku, na który wszczęto postępowanie o zmianę pozwolenia przed dniem 5 września 2018 r. (iii) Natomiast art. 10 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw, wbrew stanowisku przedstawionym w zażaleniu, nie jest przepisem szczególnym w stosunku do cytowanego art. 9. Dotyczy innej sytuacji, a mianowicie przypadku gdy w dniu 5 września 2018 r. przed organem ochrony środowiska nie toczyło się postępowanie o zmianę pozwolenia zintegrowanego. W takim przypadku prowadzący instalację, który posiada pozwolenie zintegrowane uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, ma obowiązek złożenia w terminie do dnia 5 września 2019 r., bez wezwania organu, wniosku o zmianę pozwolenia w celu dostosowania go do przepisów zmienionych tą ustawą. (iv) Ustawa Prawo ochrony środowiska nie reguluje szczegółowo wszystkich kwestii związanych ze zmianą pozwolenia, ale w art. 192 odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących wydawania pozwoleń, m.in. przepisów określających wymagania co do wniosku: art. 184 i w przypadku pozwoleń zintegrowanych - art. 208. Do wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, stosuje się odpowiednio także przepisy art. 42 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. a odpadach. Odpowiednie stosowanie przepisów oznacza, że niektóre z nich stosuje się wprost, niektóre wymagają modyfikacji, ale mogą być też takie przepisy, których się nie stosuje. Biorąc pod uwagę, że w świetle nowego stanu prawnego wszystkie rozstrzygnięcia w sprawie zbierania lub przetwarzania odpadów, w tym dotyczące pozwoleń zintegrowanych uwzględniających przetwarzanie odpadów (takie posiada Skarżąca), nawet te, które zostały wydane przed dniem 5 września 2018 r., powinny być przeanalizowane pod kątem wymagań stawianych prowadzącemu instalację, warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji oraz zabezpieczenia roszczeń z tytułu wystąpienia negatywnych skutków w środowisku, należy uznać, że w postępowaniu o zmianę pozwolenia zintegrowanego mają zastosowanie przepisy, odnoszące się do wydawania pozwoleń, bez względu na to, czy wniosek o zmianę pozwolenia dotyczy odpadów. (v) Zaskarżone postanowienie należało w części reformować. Zostało bowiem skierowane nie do Skarżącej ale do jej pełnomocnika. Ponadto zbędnie zamieszczono informację o wynikającym wprost z przepisów prawa obowiązku prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania odpadów. Obowiązek taki będzie dotyczył Skarżącej po wejściu w życie tych przepisów, ale nie rozstrzyga się o tym w sentencji postanowienia, które dotyczy uzupełnienia wniosku o zmianę pozwolenia. IV. Pismem z dnia 28 stycznia 2019 r. Skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie Ministra z dnia [...] grudnia 2018 r. w części ujętej w myślnikach 1 i 3 rozstrzygnięcia postanowienia, podnosząc w tym zakresie naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 9 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 poz. 1592) poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie polegające na przyjęciu, że do postępowań z wniosków o zmianę pozwolenia zintegrowanego, a nie zakończonych, zastosowanie mają przepisy nowe, podczas gdy przepis wprost wskazuje jedynie na niezakończone postępowania w sprawach o wydanie pozwolenia zintegrowanego; - art. 10 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 poz. 1592) poprzez jego błędną wykładnie i przyjęcie, że wniosek o zmianę pozwolenia zintegrowanego złożony przed datą wejścia w życie niniejszych przepisów jest wnioskiem o zmianę tego pozwolenia w celu dostosowania do przepisów ustawy, podczas gdy termin na złożenie takiego wniosku wynosi 1 rok od chwili wejścia w życie przepisów, co w konsekwencji doprowadziło do jego niezastosowania; - naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy polegająca na naruszeniu art. art. 192 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska poprzez jego błędną interpretacje polegająca na przyjęciu, że do postępowań o zmianę pozwolenia zintegrowanego stosuje się wprost przepisy o wydaniu pozwolenia zintegrowanego, podczas gdy przepis wskazuje na odpowiednie stosowanie przepisów o wydaniu pozwolenia. W uzasadnieniu w/w zarzutów podniesiono w szczególności, co następuje: W świetle poglądów doktryny prawa w art. 192 P.o.ś. mowa jest o odpowiednim stosowaniu, ponieważ zmiany dotyczyć mogą tylko pewnych warunków, a nie wszystkich, co oznacza, że chociażby zawartość wniosku nie musi w pełni zawierać wszystkich elementów określonych w art. 184, ale tylko tych, których dotyczą zmiany. (Prawo ochrony środowiska. Komentatrz. Red. Bukowski Zbigniew, LexinNexis 2013). Do zagadnienia "odpowiedniego" stosowania przepisów o wydawaniu pozwoleń emisyjnych, na gruncie art. 192 P.o.ś., odniósł się Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że przepis ten "jednoznacznie stanowi, że przepisy o wydawaniu pozwolenia stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany jego warunków. Oznacza to, że kwantyfikator "odpowiednio" należy zawsze odnosić do konkretnej sytuacji prawnej i faktycznej w granicach, które dopuszcza wykładnia prawa. Dlatego też należy brać pod uwagę w tym zakresie okoliczność, czy oznaczone przepisy odpowiadają istocie i celowi postępowania, w którym powinny być pomocniczo zastosowane, jak i czy nie są sprzeczne z przepisami, które normują dane postępowanie" (wyrok NSA z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 577/12). W wyroku WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 73/18, wskazano, że: "w piśmiennictwie wskazuje się, że "W decyzji dokonującej zmiany pozwolenia należałoby jako podstawę prawną, poza przepisami materialnymi, uwzględnić obok art. 192 także art. 163 k.p.a. Przepis ten stanowi bowiem, że właściwy organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję ostateczną, na mocy której strona nabyła prawo, także w innych przypadkach oraz na innych zasadach niż określone w k.p.a., jeżeli przewidują to przepisy szczególne, a takim przepisem szczególnym jest właśnie art. 192 PrOchrSrod". (zob. M. Górski, (w:) Prawo ochrony środowiska. Komentarz, Warszawa 2014, s. 603). Dlatego też należy brać pod uwagę w tym zakresie okoliczność, czy oznaczone przepisy odpowiadają istocie i celowi postępowania, w którym powinny być pomocniczo zastosowane, jak i czy nie są sprzeczne z przepisami, które normują dane postępowanie (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 1986 r. III PZP 9/86, OSPiKA 1987, Nr 4, poz. 77). Przedmiotem wniosku o zmianę pozwolenia objętego niniejszym postępowaniem była zmiana w zakresie emisji gazów lub pyłów do powietrza, zaś przedmiot wniosku nie dotyczył w żadnej części odpadów. Ponadto mając na uwadze racjonalnego ustawodawcę, w związku z brakiem odrębnego postępowania w zakresie wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego i wprowadzenie jedynie odpowiedniego stosowania przepisów o wydaniu pozwolenia, racjonalny ustawodawca celowo zawęził stosowanie przepisów prawa jedynie do postępowań o wydania pozwolenia zintegrowanego, nie zaś zmianę. Bowiem w przypadku podmiotów posiadając odpowiednie decyzje w zakresie gospodarowania odpadami obowiązek dostosowania przepisów został wydłużony i stanowi lex specialis do przepisu art. 9 ustawy zmienianej. Takim przepisem jest art. 10 ustawy zmienianej, którego organ w niniejszym postępowaniu nie zastosował. V. W odpowiedzi na skargę, udzielonej w piśmie procesowym z dnia 7 lutego 2019 r., Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: VI. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz.1066 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art.3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 poz.1369 z późn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."). Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Stosownie do art.119 pkt 1 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Stosownie do art.120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Wniesioną skargę należało oddalić, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w sposób upoważniający Sąd do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a. W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził. VI. Kontrola legalności zaskarżonego do Sądu postanowienia Ministra prowadzi do następujących wniosków: 1. Szeroko rozumianym przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego była zmiana na wniosek Skarżącej pozwolenia zintegrowanego, wydanego w trybie i na zasadach uregulowanych w art.201 i nast. Prawo ochrony środowiska. Przepis art. 192 P.o.ś. (tj. regulacja uniwersalna, odnosząca się generalnie do pozwoleń na wprowadzanie do środowiska substancji lub energii, w tym także do pozwoleń zintegrowanych) stanowi, iż przepisy o wydawaniu pozwolenia stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany jego warunków. Jak podkreśla się w piśmiennictwie prawniczym "Oprócz zmian podmiotowych w związku z eksploatacją instalacji mogą zachodzić również zmiany przedmiotowe. W celu umożliwienia ich odzwierciedlenia w warunkach pozwolenia w art. 192 komentowanej ustawy określono, że w postępowaniu tym znajdują zastosowanie przepisy o wydaniu pozwolenia. Należy mieć na uwadze również to, że z procesowego punktu widzenia odbędzie się to w trybie art. 155 k.p.a., którego stosowanie w tej kategorii spraw przez ustawodawcę nie zostało wyeliminowane (M. Pawłusiewicz, glosa do wyroku NSA z dnia 26 listopada 2001 r., OSA 7/01, OSP 2003, z. 1, poz. 13)" – por. Krzysztof Gruszecki "Komentarz do art.192 ustawy - Prawo ochrony środowiska". Nie ulega w tej sytuacji wątpliwości, iż kontrolowane przez Sąd postępowanie w przedmiocie zmiany pozwolenia zintegrowanego, toczyło się na zasadach określonych w art.155 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. 2. Bezspornym jest natomiast, iż przedmiotowe postępowanie nie osiągnęło jeszcze etapu rozstrzygania o jego istocie, tj. orzekania przez organy o zmianie albo o odmowie zmiany pozwolenia zgodnie z żądaniem wniosku Skarżącej. Bezpośrednia kontrola Sądu dotyczy zatem nie decyzji merytorycznej a postanowienia Ministra, wydanego na podstawie art.138 ust.1 pkt 1 i 2 w związku z art.144 k.p.a. w związku z art.9 ust.2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw, który to przepis obliguje organ prowadzący postępowanie w sprawie administracyjnej wymienionej w art.9 ust.1 w/w ustawy do zawieszenia tego postępowania (nie dłużej niż na okres 6 miesięcy) do czasu uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust.1, tak aby wniosek ten uwzględniał obowiązki, które od dnia w życie nowelizacji wprowadzonej w życie w/w ustawą, spoczywają na podmiotach wnioskujących o wydanie zezwoleń i pozwoleń, o których mowa w art.9 ust.1 tej ustawy. Art. 9 ust.1 ustawy zmieniającej stanowi zatem, iż do postępowań w sprawach o wydanie zezwoleń na zbieranie odpadów, zezwoleń na przetwarzanie odpadów, pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów, pozwoleń zintegrowanych uwzględniających zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów oraz decyzji zatwierdzających instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy nowe. Art.9 ust.2 ustawy stanowi zatem, iż właściwy organ wzywa do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1, zawieszając postępowanie do czasu uzupełnienia wniosku, nie dłużej niż na okres 6 miesięcy. 3. Istota sprawy sprowadza się do konieczności przesądzenia następujących kwestii: 1) czy co do zasady art.9 ust.1 i ust.2 ustawy zmieniającej znajdują zastosowanie do postępowania wywołanego wnioskiem adresata pozwolenia zintegrowanego o jego zmianę (chodzi oczywiście o postępowanie wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej – tak jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie), 2) czy nawet przy przyjęciu, iż w/w przepisy co do zasady znajdą zastosowanie w tego rodzaju sprawie – czy znajdą one zastosowanie także wtedy, gdy żądanie zmiany pozwolenia zintegrowanego nie będzie odnosiło się do kwestii zbierania lub przetwarzania odpadów, tj. do kwestii wymienionych w art.9 ust.1 w kontekście pozwolenia zintegrowanego. Sąd w pełni podziela stanowisko Ministra, iż na w/w pytania należy odpowiedzieć pozytywnie, tj.: 1) na zasadzie art.192 P.o.ś. przyjąć, iż skoro z przepisu tego należy wywodzić obowiązek stosowania przy zmianie pozwolenia zintegrowanego przepisów właściwych dla wydawania tego rodzaju pozwoleń, to konsekwentnie wynika stąd także obowiązek stosowania przy w/w zmianie normy intertemporalnej zawartej w art.9 ust.1 ustawy zmieniającej z 2018 r., odnoszącej się do wydawania pozwoleń zintegrowanych, 2) w/w stosowanie art.9 ust.1 ustawy nowelizującej ma przy tym miejsce niezależnie do tego, czy bezpośrednim przedmiotem żądania wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego było wymienione w przywołanym przepisie zbieranie lub przetwarzanie odpadów – rozstrzygające znaczenie w tym zakresie ma bowiem wyłącznie to, czy kwestie te były przedmiotem samego pozwolenia. Uznać bowiem należy, iż ten ostatni nakaz zapewnia poszanowanie integralności pozwolenia zintegrowanego. W świetle powyższego należy zgodzić się z organem, iż instytucja przewidziana w art.10 ustawy zmieniającej ("Prowadzący instalację, który posiada pozwolenie zintegrowane uwzględniające zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie 1 roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, złożyć wniosek o zmianę tego pozwolenia, w celu dostosowania go do przepisów zmienionych niniejszą ustawą. W przypadku gdy prowadzący instalację nie dopełnił tego obowiązku, pozwolenie to wygasa w zakresie gospodarowania odpadami. Przepisy art. 14 ust. 1-7 stosuje się odpowiednio.") – znajduje zastosowanie w sytuacji innej niż występująca w niniejszej sprawie, tj. w takiej w której, w dacie wejścia ustawy zmieniającej w życie, nie pozostawało w toku postępowanie w przedmiocie zmiany pozwolenia zintegrowanego. W świetle powyższych okoliczności skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw, w związku z czym podlega oddaleniu. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.