IV SA/Wa 370/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Michał Sowiński, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2009 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] października 2008 roku, Nr [...] Burmistrz Miasta M. uchylił czynność materialno – techniczną zameldowania J. O. w lokalu przy ulicy [...] w M. W uzasadnieniu decyzji Burmistrz Miasta M. stwierdził, że z zebranych w toku postępowania dokumentów wynika, że w dniu dokonania czynności – materialno – technicznej, to jest w dniu [...] września 2006 roku J. O. nie zamieszkiwał w lokalu przy ul. [...] w M. i nie zamieszkuje tam aktualnie. Zdaniem Burmistrza wskazują na to takie dowody jak pismo z Komisariatu Policji w M. oraz pismo sąsiadów. W tej sytuacji organ administracji ma obowiązek skorygowania błędnego wpisu. Od powyższej decyzji odwołanie złożył J. O., kwestionując wiarygodność dowodów, które stanowiły podstawę ustaleń faktycznych poczynionych przez Burmistrza Miasta M. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 roku, Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...] października 2008 roku. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że z materiału dowodowego wynika, że odwołujący się nie zamieszkiwał w miejscu stałego pobytu w dniu zameldowania, to jest w dniu [...] września 2006 roku i nie zamieszkuje do chwili obecnej. Fakt ten potwierdzają wyjaśnienia wnioskodawców, oświadczenia okolicznych sąsiadów oraz informacja z Komisariatu Policji. Twierdzenia odwołującego się, zdaniem Wojewody, uznać należy za niewiarygodne, gdyż są sprzeczne z całym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Okoliczność, iż odwołujący się chce zamieszkiwać w budynku nr [...] przy ul. [...] w M. oraz okoliczność, że nie jest na teren tego budynku wpuszczany nie może mieć wpływu na decyzję w przedmiocie uchylenia czynności materialno – technicznej zameldowania. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J. O., podnosząc następujące zarzuty: 1. naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, że w dacie zameldowania nie był w posiadaniu części budynku mieszkalnego, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że posiadania pozbawiony został w dniu 3 stycznia 2007 roku przez wymianę drzwi wejściowych i zakrycie okna na pierwszym piętrze gruba stalową blachą, 2. naruszenia art. 336 k.c. i art. 342 k.c. poprzez odmowę ochrony posiadania pomimo tego, że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż pozbawiono go tego posiadania siłą i przemocą . W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżona decyzja, zdaniem Sądu, nie narusza prawa. Organ administracji rozpoznając sprawę o uchylenie czynności materialno – technicznej zameldowania danej osoby na pobyt stały bada, czy w dacie dokonywania tej czynności osoba ta przebywała pod adresem zameldowania z zamiarem stałego pobytu. Aby czynność zameldowania na pobyt stały można było uznać za prawidłową, osoba, która chce się zameldować w dacie tej czynności musi przebywać pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. W przedmiotowej sprawie organy administracji na podstawie przeprowadzonych dowodów ustaliły, iż w dacie dokonywania czynności zameldowania skarżący nie przebywał pod adresem: ulica [...] w M. Skarżący kwestionuje wiarygodność dowodów, które stanowiły podstawę ustaleń faktycznych poczynionych przez organy administracji. Twierdzi, że jego rodzeństwo oraz sąsiedzi są do niego negatywnie nastawieni i w swoich zeznaniach podają nieprawdziwe fakty odnośnie do jego pobytu w budynku przy ul. [...] w M. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwala stwierdzić, że między skarżącym, a jego rodzeństwem istnieje silny konflikt. W celu weryfikacji dowodów wskazujących na to, że skarżący nie przebywał w dacie dokonania czynności zameldowania pod adresem zameldowania sięgnąć należy do dowodów obiektywnych, które nie są zabarwione emocjami związanymi z konfliktem między skarżącym, a jego rodzeństwem. Takie dowody, zdaniem Sądu, w aktach się znajdują. Dowodem takim jest pismo skarżącego z dnia 24 lipca 2005 roku adresowane do Komisariatu Policji w M. Pismo to nie zostało sporządzone na potrzeby postępowania w sprawie uchylenia czynności materialno – technicznej zameldowania. Nie ma więc podstaw do przyjęcia, że skarżący zawarł w nim nieprawdziwe wiadomości o swojej sytuacji. W piśmie tym skarżący stwierdza, że został siłą zmuszony do zaprzestania korzystania z przysługujących mu praw właścicielskich przez siostrę D. B. i Brata J. O. i zmuszony jest zamieszkiwać w przyczepie kempingowej. Oznacza to, że już w lipcu 2005 roku skarżący był pozbawiony możliwości zamieszkiwania w budynku przy ul. [...] w M. Tymczasem czynność materialno – techniczna zameldowania dokonana została w dniu 28 września 2006 roku. Świadczy to zdaniem Sądu tym, że zasadnie organy administracji uznały za niewiarygodne twierdzenia skarżącego, iż w dacie zameldowania przebywał z zamiarem stałego pobytu w budynku przy ul. [...] w M. Zasadnie też w tej sytuacji organy administracji uznały za wiarygodne zeznania rodzeństwa skarżącego oraz osób zamieszkujących w sąsiedztwie nieruchomości znajdującej się przy ul. [...] w M. Również oświadczenie złożone przez skarżącego na rozprawie przed sądem administracyjnym potwierdza trafność rozstrzygnięcia organów administracji. Skarżący stwierdził, że nigdy faktycznie nie wprowadził się do budynku przy ul. [...] w M. i mieszkał w przyczepie kempingowej. Okoliczność, iż skarżący wchodził do wymienionego wyżej budynku nie świadczy o tym, że w nim zamieszkiwał z zamiarem stałego pobytu. Dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia okoliczność, czy rodzeństwo skarżącego należycie dbało o nieruchomość przy ul. [...] w M. Zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. jest bezzasadny. Organy administracji prowadząc postępowanie administracyjne nie stosowały przepisów k.p.c. tylko przepisy k.p.a. Zasady oceny materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym określa art. 80 k.p.a. Przepis ten, zdaniem Sądu, nie został przez organy administracji naruszony. Za bezzasadny uznać należy również zarzut naruszenia przez organy administracji art. 336 k.c. i art. 342 k.c. poprzez odmowę ochrony posiadania. Nie jest rolą organów administracji ochrona w postępowaniu meldunkowym stanu posiadania skarżącego. Ochrona prawa własności oraz posiadania następuje w postępowaniu cywilnym. co więcej skarżący doskonale zdaje sobie sprawę, że w tym postępowaniu może dochodzić ochrony swoich prawa. Jak wynika z treści pisma Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] marca 2008 roku (k – 50 akt administracyjnych) skarżący wytoczył powództwo przeciwko swojemu rodzeństwu J. O. i D. B. – sygn. akt [...]. Postępowanie meldunkowe nie służy ochronie posiadania. W postępowaniu o uchylenie czynności materialno – technicznej zameldowania na pobyt stały organ administracji ogranicza się do ustalenia, czy dana osoba mieszkała w dacie dokonania czynności pod adresem zameldowania. Organ administracji nie pozbawia skarżącego prawa posiadania, tylko stosuje przepisy prawa w zawiązku z ustaleniem, iż skarżący prawa tego został pozbawiony. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, by skarżący zameldował się w budynku przy ul. [...] w M., jeśli rzeczywiście w budynku tym zamieszka. Nie jest jednak rolą organów administracji przywracanie skarżącemu posiadania. Niedopuszczalne jest również przyjmowanie przez organy administracji fikcji prawnej, że skarżący mieszkał pod adresem zameldowania w dacie dokonywania czynności zameldowania podczas, gdy z materiału dowodowego wynika, że skarżący tam nie mieszkał. Brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji lub stwierdzenia jej nieważności, które Wojewódzki Sąd Administracyjny miałby obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.