IV SA/Wa 3729/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. E. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. E. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W piśmie z dnia 12 listopada 2015 r. A. E., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2015 r., orzekającą o wydaleniu cudzoziemca z terytorium RP, zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP i państw Schengen przez okres 5 lat licząc od dnia wydania decyzji i nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podał, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci uniemożliwienia stronie udziału w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących legalizacji pobytu na terytorium RP oraz uniemożliwienie podjęcia efektywnej obrony w toczących się postępowaniach karnych na etapie przygotowawczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 88 ust. 1 pkt 5 i art. 99b pkt 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Jedocześnie na podstawie art. 90 ust. 2 tej ustawy decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Stosownie do tego przepisu decyzji o wydaleniu można nadać rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli dalszy pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowiłby zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego albo naruszałby interes Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. uzyskała rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na ważny interes państwowy, dotyczy ona bowiem wydalenia cudzoziemca, którego pobyt w Polsce stanowi zagrożenie dla ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Dla oceny wniosku złożonego w niniejszej sprawie konieczne zatem stało się wyważenie dwóch interesów – z jednej strony skarżącego, z drugiej publicznego – konieczności ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. W ocenie Sądu z uwagi na to, że zaskarżona decyzja została wydana w celu ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, jej wstrzymanie naruszałoby interes państwowy. W orzecznictwie przyjmuje się zaś, że kolizja interesu indywidualnego z interesem Rzeczypospolitej Polskiej, nie może przesądzać o pozytywnym rozstrzygnięciu wniosku skarżącego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 1 marca 2011 r., sygn. I OSK 289/11, postanowienie NSA z 23 października 2013 r., sygn. II OZ 1107/14). Dlatego wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony. Również podstawy wskazane we wniosku o wstrzymanie - konieczność zapewnienia stronie udziału w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących legalizacji pobytu na terytorium RP oraz podjęcia efektywnej obrony w toczących się postępowaniach karnych na etapie przygotowawczym nie stanowią wystarczającej przesłanki do uwzględnienia złożonego wniosku. Zauważyć zatem należy, że skarżący w niniejszym postępowaniu jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, ponadto postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy i służy jedynie postępowaniu sądowoadministracyjnemu, ponieważ stosownie do art. 61 § 5 wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę ewentualnie uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.