IV SA/Wa 375/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę Skarżący L. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania. Skarga – w myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl z art. 46 § 1 powołanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Ponieważ skarga nie została podpisana przez skarżącego, Sąd pismem z dnia 20 maja 2011 r. wezwał skarżącego - na adres pełnomocnika do doręczeń wskazany w skardze - do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w siedzibie Sądu bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. W piśmie zawarto pouczenie, iż nieuzupełnienie braku formalnego skargi w zakreślonym przez Sąd terminie spowoduje jej odrzucenie. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 maja 2011 r. Termin zatem do dokonania wskazanej wyżej czynności upłynął w dniu 3 czerwca 2011 r. Wezwanie Sądu pozostało jednak bez odpowiedzi. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.