IV SA/Wa 376/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Szymańska, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi sprawy ze skargi G. L. i A. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości postanawia przywrócić termin do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi Skarżący – G. L. i A. L. reprezentowani przez r. pr. K. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] września 2014 r. w przedmiocie zajęcia nieruchomości. Wraz ze złożeniem skargi pełnomocnik skarżących uiściła wpis od ww. skargi w wysokości 100 zł. Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżących, została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Z akt sprawy wynika, że próba doręczenia pełnomocnikowi skarżących przez pracownika Poczty Polskiej przesyłki zawierającej powyższe zarządzenie miała miejsce w dniu 24 lutego 2015 r., co wynika z druku potwierdzenia odbioru (k. 40). Z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi, zawiadomienie o pozostawieniu pisma w Urzędzie Pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne zawiadomienie o pozostawieniu pisma miało miejsce 4 marca 2015 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie została ona zwrócona nadawcy w dniu 11 marca 2015 r. Doręczenie zastępcze, stosownie do art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270, dalej "P.p.s.a."), miało miejsce 10 marca 2015 r., tj. z upływem 14 dniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej. Termin do uiszczenia wpisu upływał zatem z dniem 17 marca 2015 r. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie, wobec czego postanowieniem z 23 kwietnia 2015 r. Sąd odrzucił skargę. W dniu 15 maja 2015 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Do wniosku załączony został dowód uzupełnienia wpisu w wysokości 100 zł W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podała, że nie doręczono jej wezwania z 17 lutego 2015 r. o uzupełnienie wpisu sądowego w wysokości 100 zł jak również nie pozostawiono jej żadnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki zawierającej ww. wezwanie w Urzędzie Pocztowym. Wyjaśniła, że w dniach 24 lutego i 4 marca 2015 r. przebywała w siedzibie kancelarii w godzinach jej otwarcia dlatego też miała możliwość odebrania przesyłki. Zwróciła także uwagę, że w budynku, w którym znajduje się jej kancelaria, nie ma oddawczej skrzynki pocztowej dlatego listonosz nie miał możliwości (jak wskazał na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki) pozostawienia awiza w skrzynce. Ponadto w piśmie z 15 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżących poinformowała, że złożyła reklamację w zakresie nie doręczenia jej awiza o możliwości odebrania przesyłki zawierającej wezwanie z 17 lutego 2015 r. Jednocześnie do ww. pisma załączyła zdjęcia na potwierdzenie faktu, iż w budynku w którym znajduje się jej kancelaria brak jest skrzynki pocztowej. W dniu 6 lipca 2015 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź Poczty Polskiej z 2 lipca 2015 r. na złożoną przez pełnomocnika skarżących reklamację dotyczącą awizowania przesyłki zawierającej wezwanie z 17 lutego 2015 r. W piśmie tym wskazano, że osoba doręczająca przedmiotową przesyłkę nie jest już pracownikiem Poczty Polskiej dlatego też nie ma możliwości weryfikacji prawidłowości awizowania spornej przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uzależnienie skuteczności czynności procesowych dokonywanych przez strony postępowania sądowoadministracyjnego od zachowania terminów procesowych podyktowane jest koniecznością zapewnienia szybkości i sprawności postępowania. Jednakże pozbawienie strony uprawnień procesowych, czy też w ogóle możliwości dochodzenia swych praw przed sądem, w sytuacji gdy naruszenie terminu wynikało z przyczyn niezależnych od strony, kolidowałoby z zasadą demokratycznego państwa prawnego (por. art. 2 Konstytucji RP). Stąd też, wprowadzając powyższy rygor, ustawodawca uwzględnił jednocześnie możliwość wystąpienia sytuacji, w których uchybienie terminowi nastąpi bez winy strony. Uchyleniu negatywnych skutków uchybienia terminowi służy instytucja jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek strony (por. art. 86. § 1. P.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. (art. 87 § 4 P.p.s.a.).. Zarówno w nauce prawa jak i w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej (wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, publ. w Internecie na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2004 r., FZ 93/04, niepubl.). Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo. Akcentuje się również, że przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, a w szczególności takiej staranności należy oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która uniemożliwia wyręczenie przez inną osobę, powódź, pożar. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", LEX 2013, wyd. V). Oceniając wniosek we wskazanym wyżej zakresie, Sąd stwierdził, że zostały spełnione wszystkie przesłanki wymienione w art. 87 p.p.s.a. W przekonaniu Sądu strona uprawdopodobniła w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W szczególności uprawdopodobniła swoje twierdzenia o wadliwości doręczenia jej przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego. Z treści odpowiedzi na reklamację wynika bowiem, że Poczta Polska nie jest wstanie zweryfikować prawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie z 17 lutego 2015 r. o uzupełnienie wpisu sądowego. Podkreślić należy, że na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi. W tym celu pełnomocnik skarżących wszczęła postępowanie reklamacyjne, które miało doprowadzić do zweryfikowania podjętych przez operatora pocztowego czynności związanych z doręczeniem przesyłki. Brak jest jednak potwierdzenia, że istotnie operator pocztowy dostarczył awiza pełnomocnikowi skarżących jak również informacji gdzie je pozostawił, skoro - wbrew adnotacji listonosza znajdującej się na przesyłce - pełnomocnik nie posiada skrzynki pocztowej. Sąd ma w takim przypadku podstawy do tego, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że w sprawie zostały przedstawione okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. Wobec tego, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji postanowienia.