IV SA/Wa 378/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-03-29

Skład orzekający: Łukasz Krzycki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po ustawowym terminie do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa. Za datę wniesienia skargi uważa się datę przekazania jej przez organ pierwszej instancji do właściwego organu, a nie datę złożenia skargi do organu niewłaściwego lub sądu.
Stan faktyczny
R. C. złożyła w styczniu 2011 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz WSA w Warszawie, który w rzeczywistości był skargą na postanowienie Ministra z grudnia 2010 r. dotyczące niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z sierpnia 2010 r. Skarga została przekazana do Ministra dopiero w lutym 2011 r., po upływie ustawowego terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę R. C. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r. z powodu wniesienia skargi po ustawowym terminie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. C. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. R. C. dnia 10 stycznia 2011 r. (osobiście) złożyła w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków w [...] adresowany do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o powtórne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] sierpnia 2010 r. uzgadniające warunki zabudowy dla inwestycji pn. budowa zewnętrznych schodów prowadzących do piwnicy w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na działkach ew. nr [...] i [...] obr. [...] w K. (de facto skargę). Ze znajdujących się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżone postanowienie doręczono Skarżącej dnia 21 grudnia 2010 r. Postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków przekazał wniosek Skarżącej według właściwości do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych przepisów wynika, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji odrzuceniem skargi. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, iż pomimo błędnego zatytułowania pisma procesowego (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), celem Skarżącej było zaskarżenie rozstrzygnięcia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do sądu administracyjnego, na co wskazuje w szczególności wymieniony w nagłówku pisma adresat. Następnie wskazać należy, że ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia przez Skarżącą skargi na postanowienie doręczone dnia 21 grudnia 2010 r. był dzień 20 stycznia 2011 r. Natomiast do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego skarga została przekazana w dniu 3 lutego 2011 r. (postanowieniem [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lutego 2011 r.), a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Pamiętać bowiem należy, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi (określonego w art. 53 § 1 ppsa) nie decyduje data wniesienia skargi do organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie jest przedmiotem skargi, lecz data nadania skargi przez ten organ do właściwego organu (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 248). Dla oceny zachowania tego terminu nie można bowiem przyjąć daty nadania skargi do sądu lub do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa, gdyż na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 kpa (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005, Nr 6, poz. 116). Dlatego też, za datę wniesienia skargi w niniejszej sprawie należy uznać datę przekazania skargi przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, co miało miejsce w dniu 3 lutego 2011 r. Odnotować również należy, iż zaskarżone postanowienie zawiera wyczerpujące i jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dlatego też, Skarżąca nie miała podstaw by wnosić skargę za pośrednictwem organu pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia skargi po terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło