IV SA/Wa 38/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać P. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. P. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 27 stycznia 2011 r., odcinka pocztowego przekazu pieniężnego z grudnia 2010 r. i dodatkowego oświadczenia z dnia 6 marca 2011 r. wynika, że wnioskodawczyni jest osobą samotną. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w miesięcznej wysokości 984,55 zł netto. Skarżąca nie ma nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. Mieszka w domu syna, jednakże samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Partycypuje w kosztach utrzymania domu w wysokości 200 zł miesięcznie. Kwotę 380 zł miesięcznie przeznacza na zakup niezbędnych leków. Na jedzenie, środki higieny osobistej i środki czystości przeznacza 400 zł miesięcznie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca uzyskuje dochód w wysokości 984,55 zł miesięcznie. Miesięczne wydatki ponoszone przez nią na pokrycie koniecznych kosztów utrzymania, jak wyżywienie, leki, środki higieny osobistej, czy część opłat na utrzymanie domu syna, w którym mieszka, pochłaniają praktycznie całość emerytury skarżącej. W tej sytuacji należy stwierdzić, że nie posiadając ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, P. K., nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W konsekwencji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.