IV SA/Wa 3829/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi V. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2015 r. znak [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z 25 listopada 2015 r. (data złożenia w organie) V. G. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2015 r. znak [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek podał, że złożył do sądu administracyjnego skargę na negatywną dla niego decyzję w sprawie nadania statusu uchodźcy. Wykonanie zaskarżonej decyzji przed zakończeniem postępowania będzie stanowiło nieuzasadnione ograniczenie prawa skarżącego do wzięcia udziału w postępowaniu dotyczącym legalności tej decyzji. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji – w przypadku korzystnego orzeczenia – skutkować będzie istotnymi trudnościami związanymi z dokończeniem procedury uchodźczej i konieczność znacznych kosztów związanych z powrotem do Polski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjąć należy, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że termin na dobrowolne opuszczenie Polski rozpoczął bieg z chwilą doręczenia skarżącemu tej decyzji i jest równoznaczny z koniecznością opuszczenia Polski przez skarżącego jeszcze przed przekazaniem skargi do Sądu. Nie powinno więc budzić wątpliwości, że wyjazd cudzoziemca z terytorium RP przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawi go zarówno możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawi, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa będzie bezskuteczna. Skarżący, uzasadniając wniosek, wskazał, że wykonanie decyzji uniemożliwi mu udział w postępowaniu sądowym. Jego argumentacja sprowadza się do tego, że opuszczenie przez niego terytorium Polski przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonej decyzji pozbawi go prawa do sądu. Należy mieć przy tym na względzie, że uzyskanie wstrzymania wykonania decyzji zobowiązującej cudzoziemca do powrotu jest jedynym środkiem ochrony dla cudzoziemca przed przymusowym wykonaniem tej decyzji. Co więcej, udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania takiej decyzji jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją wspomnianego wyżej prawa do sądu. W konsekwencji, po ocenie faktycznych i prawnych następstw, jakie wiązałyby się z wykonaniem zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że brak wstrzymania wykonania tej decyzji groziłby niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego, a więc przesłankę określoną w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.