IV SA/Wa 384/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Marta Laskowska, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Z. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia (...) grudnia 2006 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Ministra Budownictwa na rzecz skarżącego Stowarzyszenia Z. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Budownictwa postanowieniem z dnia (...) grudnia 2006r. na podstawie art. 134 kpa w zw. z art. 33 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo o ochronie środowiska ( Dz. U. Nr 62, poz. 627) w zw. z art. 19 ust.1 z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych ustaw ( Dz. U. Nr 113, poz. 954) oraz art. 9 ust.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych ( Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) stwierdził, że odwołanie Stowarzyszenia Z. od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2006r. o ustaleniu lokalizacji dla inwestycji polegającej na budowie drogi ekspresowej w korytarzu zarezerwowanym pod (...) wraz z przebudową infrastruktury technicznej jest niedopuszczalne. W uzasadnieniu postanowienia podano, że w dniu 27 lipca 2005r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji dla inwestycji " Budowa drogi ekspresowej w korytarzu zarezerwowanym pod (...) na odcinku Południowej Obwodnicy W. (...)". Wojewoda (...) po przeprowadzeniu postępowania wydał w dniu (...) kwietnia 2004r. decyzję ustalającą lokalizację drogi. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z ustawą z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych w postępowaniu w sprawie lokalizacji drogi krajowej należy zapewnić możliwość udziału społeczeństwa w zakresie ochrony środowiska. Jak stanowi przepis art. 33 ust.1 ustawy - Prawo ochrony środowiska organizacje ekologiczne, które powołują się na miejsce swojego działania, zgłoszą chęć uczestnictwa w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą na prawach strony. Dopuszczenie do postępowania wymaga złożenia wniosku przez organizację ekologiczną. Minister stwierdził, iż z analizy dokumentów zgromadzonych w sprawie przez organ pierwszej instancji wynika, iż w aktach brak jest wniosku Stowarzyszenia Z. o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu. Brak wniosku potwierdził Wojewoda (...) w piśmie z dnia 23 listopada 2006r. W takim przypadku należało uznać, że Stowarzyszenie nie brało udziału w postępowaniu w pierwszej instancji, a zatem organizacja ta z przyczyn formalnych nie posiada legitymacji do złożenia odwołania, co skutkowało stwierdzeniem jegc niedopuszczalności. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie Z., podnosząc, iż nieprawdziwe są ustalenia Ministra Budownictwa, iż Stowarzyszenie nie złożyło wniosku o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowanie, gdyż taki wniosek złożono w Urzędzie Wojewódzki w dniu 6 kwietnia 2006r., na potwierdzenie powyższego załączono do skargi kserokopię wskazanego wniosku. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej oddalenie podnosząc te same argumenty co w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodał nadto, że ponowna analiza akt sprawy wykazała, iż brak jest oryginału pisma załączonego do skargi przez Stowarzyszenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Jak trafnie zauważył Minister Budownictwa w myśl art. 33 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2001 r. Nr 62, poz. 627 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, organizacja ekologiczna , która uzasadniając to miejscem swojego działania, zgłosi chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu administracyjnym wymagającym udziału społeczeństwa i złożyła uwagi i wnioski w ramach tego postępowania, uczestniczą w tym postępowaniu na prawach strony. W przedmiotowej sprawie skarżące Stowarzyszenie Z. utrzymuje, że w piśmie z dnia 4 czerwca 2006r. wystąpiło do Wojewody (...) z wnioskiem o włączenie na zasadzie art. 33 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska na prawach strony do postępowania prowadzonego w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji polegającej na budowie drogi ekspresowej w korytarzu zarezerwowanym pod (...) ( Południowa Obwodnica W.) - odcinek: węzeł "(...)" (z węzłem), przedkładając przy skardze na potwierdzenie tej okoliczności kserokopię pisma z prezentatą wpływu w dniu 6 kwietnia 2006r. do Kancelarii Główne (...) Urzędu Wojewódzkiego w W. W świetle materiału dowodowego sprawy nie ulega wątpliwości, że powyższy wniosek wpłynął do organu pierwszej instancji przed wydaniem w dniu (...) kwietnie 2006r. decyzji Wojewody (...). Również nie budzi wątpliwości, iż Wojewoda (...) nie wydał na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy - Prawo c ochronie środowiska postanowienia odmawiającego dopuszczenia skarżącego Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu. W takim przypadku Stowarzyszenie Z. było uprawnione do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia (...) kwietnia 2006r. Zresztą Wojewoda (...) przekazując Ministrowi Budownictwa przy piśmie z dnia 20 czerwca 2006r. odwołanie Stowarzyszenia nie informował, że organizacja ta nie została dopuszczona do udziału w sprawie, a jedynie podał, iż odwołanie to wpłynęło w terminie i zawiera zastrzeżenia odnośnie oddziaływania planowanej inwestycji na dobra kultury i środowisko. W tych warunkach Minister Budownictwa mając wątpliwości co do udziału strony skarżącej w postępowaniu pierwszoinstancyjnym na prawach strony, powinien, po uzyskaniu negatywnej odpowiedzi od Wojewody (...) w piśmie z dnia 23 listopada 2006r. co do złożenia przez skarżącego wniosku c dopuszczenie do udziału w przedmiotowej sprawie, zwrócić się bezpośrednio do Stowarzyszenia Z. o podanie czy i kiedy wystąpiło z wnioskiem na zasadzie art. 33 ust.1 ustawy Prawo ochrony środowiska, a czego w niniejszej sprawie nie uczynił. W świetle przytoczonych faktów, nie można za prawidłowe uznać postępowania toczącego się przed organem naczelnym, albowiem było prowadzone wbrew zasadom wyrażonym w art. 7 i 77 § 1 kpa. Stosownie do zasad wynikających z art. 6, art. 7 i art. 8 kpa organy administracji publicznej zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa i prowadzić postępowanie w taki sposób aby zostały wyjaśnione istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. W rozpatrywanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, co narusza dyspozycję art. 7 i art. 77 §1 kpa. Niepodjęcie przez Ministra Budownictwa czynności zmierzających do należytego wyjaśnienia sprawy w przedstawionym powyżej zakresie, a mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, stanowiło naruszenie prawa procesowego, które obligowało Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.