IV SA/Wa 386/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska (spr.), asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2007r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) stycznia 2007 r. nr (...) w przedmiocie odpadów -oddala skargę- Decyzją z dnia (...) stycznia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez S. G. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy J. z dnia (...) listopada 2006 r. ustalającą obowiązek uiszczania opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego oraz wysokości opłat z tym związanych, terminów uiszczania powyższych opłat oraz sposobu i terminu udostępniania zbiornika bezodpływowego w celu ich opróżnienia. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: Wójt Gminy J. ustalił obowiązek uiszczania przez S. G. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego, położonego w miejscowości T. i transport nieczystości w ilości wskazanej w fakturze wystawionej przez wykonawcę powyższej usługi w kwocie 19 zł za m3. Wysokość opłat, terminy ich uiszczania oraz sposób udostępniania zbiornika bezodpływowego ustalono na podstawie obowiązujących na terenie gminy przepisów uchwały nr (...) z dnia (...) kwietnia 2006 r. Rady Gminy J. w sprawie górnych stawek opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych oraz opróżnianie zbiorników bezodpływowych oraz uchwały nr (...) z dnia (...) kwietnia 2006 r. Rady Gminy J. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy J. Rozpatrując odwołanie S. G. od w/w decyzji Wójta Gminy J. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało, że zasady utrzymania czystości i porządku na terenach nieruchomości zostały określone w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r, Nr 236, poz.2008). Zgodnie z art. 5 ust 1, pkt 3b właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 w/w ustawy właściciele nieruchomości przy wykonywaniu powyższych obowiązków obowiązani są do udokumentowania, w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych - przez okazanie takiej umowy i dowodów płacenie za takie usługi. Pomimo, że organ wezwał S. G. do dostarczenia umowy na odbiór nieczystości ciekłych z posesji, to S. G. takiej umowy nie dostarczyła. W związku z tym słusznie - zdaniem organu drugiej instancji - Wójt Gminy J. wydał decyzję administracyjną na podstawie art. 6 ust.7 - 9 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Odnośnie stawek opłat, to jak wyjaśnił organ rada gminy określa, w drodze uchwały, górne stawki opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi. W niniejszej sprawie zastosowanie ma uchwała nr (...) z dnia (...) kwietnia 2006 r. Rady Gminy J. w sprawie górnych stawek opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych oraz opróżnianie zbiorników bezodpływowych. Zgodnie z § 1 pkt 2 tej uchwały za opróżnianie zbiorników bezodpływowych i wywóz nieczystości ciekłych opłata wynosi 19 złotych brutto za m3. Skargę na powyższą decyzję organu drugiej instancji wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. G., wskazując, że nie zgadza się z uchwałą gminy - "żeby musiała co kwartał wybierać szambo", a poza tym sama mieszka w domu, w którym rzadko przebywa. W skardze skoncentrowała się jednak głównie na tym, że w wyniku pisma przez nią złożonego, a dotyczącego zanieczyszczania siedliska przy granicy działki skarżącej przez Z.W., Urząd Gminy wydał decyzję, że nie stwierdzono aby Z. W. zakopywała i zanieczyszczała posesję. Zdaniem skarżącej Z.W. zanieczyszcza i truje sąsiadów azbestem, a jej zbiornik na nieczystości jest wybudowany niezgodnie z prawem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi oraz podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji (art.134 § 2 w/w ustawy). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sytuację prawną skarżącej należy rozważyć na tle dokonanych ustaleń faktycznych. Postępowanie w niniejszej sprawie "zainicjowane" zostało pismem Z. W., w którym poinformowała, że na działce nr (...) stanowiącej własność S. G. usytuowany jest zbiornik ścieków wybudowany niezgodnie z wymaganymi przepisami. Pismo skierowane do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. zostało przekazane Wójtowi Gminy J. W wyniku oględzin posesji S. G. stwierdzono, że zbiornik znajduje się od strony drogi powiatowej, w bezpośrednim sąsiedztwie ogrodzenia oraz przebiegającego przez działkę wodociągu gminnego. Zbiornik na nieczystości posiada betonową pokrywę z otworem zabezpieczonym płytą betonową, posiada ściany i dno z betonu. Poziom nieczystości w szambie wynosił ok.1 m poniżej pokrywy. W celu dokładnego wyjaśnienia sprawy Wójt Gminy J. wezwał S. G. do dostarczenia umowy na odbiór nieczystości ciekłych ze swojej posesji. S. G. takiej umowy nie dostarczyła, a jedynie potwierdziła jednorazowy wywóz nieczystości. W rozpoznawanej sprawie koniecznym jest ustalenie prawidłowej wykładni przepisu art. 5 ust 1, pkt 3b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r, Nr 236, poz.2008). Zgodnie z tym przepisem właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 w/w ustawy właściciele nieruchomości przy wykonywaniu powyższych obowiązków obowiązani są do udokumentowania, w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych - przez okazanie takiej umowy i dowodów płacenia za takie usługi. Tak więc zgodnie z przywołanymi przepisami nieczystości ciekłe powstające w gospodarstwie domowym winny być odprowadzane w stosowny sposób określony w ustawie. Stosując się do art. 6 ust. 7-9 przywołanej ustawy Wójt Gminy J. wydał decyzję administracyjną nakładając na S. G. obowiązek uiszczania opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego. Jednocześnie mając na uwadze treść art. 6 ust. 2 ustawy rada gminy podjęła uchwalę, w której określiła górne stawki opłat ponoszonych przez właścicieli za opisane powyżej usługi. W niniejszej sprawie zastosowanie mają dwie uchwały podjęte przez Radę Gminy J. Pierwsza z nich to uchwała nr (...) z dnia (...) kwietnia 2006 r. w sprawie górnych stawek opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych oraz opróżnianie zbiorników bezodpływowych (Dz.U. Woj. (...) Nr (...), poz. (...)). W § 1 pkt 2 tej uchwały przyjęto, że za opróżnianie zbiorników bezodpływowych i wywóz nieczystości ciekłych opłata wynosi 19 złotych brutto za m3. Druga uchwała to uchwała nr (...) z dnia (...) kwietnia 2006 r. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy J. (Dz.U. Woj. (...) Nr (...), poz. (...)). W § 3 pkt 3 tej uchwały wskazano, że właściciele nieruchomości, użytkownicy posiadłości wyposażonych w zbiorniki bezodpływowe są zobowiązani opróżniać je z częstotliwością zapewniającą niedopuszczenie do ich przepełnienia bądź wylewania na powierzchnię terenu. Odnosząc się do zarzutów wskazanych w skardze przez S. G. to wskazać należy, że nie mogą one odnieść zamierzonego skutku bowiem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega jedynie decyzja z dnia (...) stycznia 2007 r, a nie postępowanie dotyczące prawidłowego bądź nieprawidłowego pozbywania się nieczystości lub odpadów przez sąsiadkę skarżącej Z. W. Gdy zatem zostały dostatecznie wyjaśnione wszystkie okoliczności mające wpływ na wynik sprawy, a ustaleń faktycznych dokonano na podstawie materiału dowodowego, należycie ocenionego przez organ administracji, to skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.