IV SA/Wa 3864/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. i T. M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) solidarnie na rzecz skarżących A. M. i T. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W piśmie z dnia 28 listopada 2015 r. A. M. i T. M., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za nieruchomość położoną w gminie [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,0166 ha, obręb [...]. Składając skargę profesjonalny pełnomocnik radca prawny A. J. nie dołączyła do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do wniesienia skargi i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie w imieniu skarżących A. M. i T. M. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2015 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała profesjonalnego pełnomocnika skarżących do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżących A. M. i T. M. w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik przy piśmie z dnia 5 lutego 2016 r. złożył dwa pełnomocnictwa opatrzone datą 10 kwietnia 2015 r., z których jedno pełnomocnictwo zostało udzielone przez A. M. i T. M. Spółce [...] sp. z o.o. z siedzibą [...], drugie zaś pełnomocnictwo udzielone zostało przez Prezesa Zarządu [...] sp. z o.o. z siedzibą [...] M. F. radcy prawnemu A. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżących nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżących A. M. i T. M. w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania skarżących w niniejszej sprawie, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skutkuje odrzuceniem skargi. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, a jak wynika z akt sprawy pełnomocnik nie złożył dokumentu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, a więc nie uzupełnił braku formalnego skargi, co obliguje Sąd do jej odrzucenia. Sąd jednocześnie wyjaśnia, że prawidłowego wykonania zarządzenia z dnia 30 grudnia 2015 r. nie stanowią nadesłane do akt sprawy dwa pełnomocnictwa: 1) udzielone przez skarżących A. M. i T. M. Spółce [...] sp. z o.o. z siedzibą [...] i 2) udzielone przez M. F. – Prezesa Zarządu [...] sp. z o.o. z siedzibą [...] radcy prawnemu A. J., gdyż nie wypełniają przesłanek z art. 35 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W związku z tym należało uznać, że M. F. – Prezes Zarządu [...] sp. z o.o. z siedzibą [...] nie był umocowany w imieniu skarżących A. M. i T. M. do udzielania pełnomocnictwa radcy prawnemu A. J. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.