IV SA/Wa 3875/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: pozostawić wniosek M. W. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2011 r. referendarz sądowy przyznał D. W. i M. W. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego i odmówił zwolnienia wyżej wymienionych od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2016 r. Sąd oddalił skargę w niniejszej sprawie. Pełnomocnik z urzędu wystąpił w dniu 21 kwietnia 2016 r. w imieniu D. W. i M. W. z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej. W związku z powyższym pełnomocnikowi D. W. i M. W. został przesłanym formularz PPF celem wypełnienia i przekazania da Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca urzędowy formularz PPF została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 16 czerwca 2016 r. Termin do uzupełnienia braków wniosku upłynął w dniu 23 czerwca 2016 r. Zarządzeniem z dnia 5 października 2016 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek M. W. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", w związku z tym, że w zakreślonym w wezwaniu terminie strona nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Pełnomocnik M. W. w ustawowym terminie wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia, podnosząc, że w związku z tym, iż urzędowy formularz został przesłany do profesjonalnego pełnomocnika, zmuszony on był przesłać formularz stronie. Powyższe czynności trwają dłużej niż 7 dni, więc nie jest możliwe uzupełnienie przez stronę wniosku w terminie 7 dni. Dodatkowo pełnomocnik stwierdził, że wniosek M. W., mimo że niezłożony na urzędowym formularzu - zawierał jednak wszystkie niezbędne informacje wymagane do udzielenia prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 260 p.p.s.a., w brzmieniu które - zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015r., poz. 658) znajduje zastosowanie w odniesieniu do postępowań sądowych wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r., -w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. strona, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy ma obowiązek złożyć swój wniosek na urzędowym formularzu, według wzoru ustalonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r. poz. 1257). Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (Tadeusz Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2011, Komentarz do art. 257). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że wezwanie z 13 czerwca 2016 r. do nadesłania wypełnionego formularza PPF z pouczeniem, że wypełniony formularz należy złożyć do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, doręczono pełnomocnikowi skarżącego 16 czerwca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 280 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 23 czerwca 2016 r. Strona w zakreślonym przez Sąd terminie nie złożyła żądanego formularza o przyznanie prawa pomocy PPF. Odnosząc się do zarzutów zawartych w sprzeciwie, odnośnie niemożności wykonania wezwania w terminie 7 dni ze względu na konieczności przesłania korespondencji przez profesjonalnego pełnomocnika wnioskodawcy, należy podkreślić, że jest to termin przewidziany w ww. art. 49 § 1 p.p.s.a. i sąd na jego podstawie jest zobowiązany do wyznaczenia siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych pism. Nieuzasadnione jest również twierdzenie sformułowane w sprzeciwie, "że wniosek M. W., wprawdzie niezłożony na urzędowym formularzu – zawierał jednak wszystkie niezbędne informacje wymagane do udzielenia prawa pomocy". Po pierwsze, powołane wyżej przepisy formułujące wymóg złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF i konsekwencje niezachowania tego wymogu, są jednoznaczne. Ponadto, przedmiotem sprawy rozpoznanej niniejszym postanowieniem jest wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty w piśmie pełnomocnika skarżących z dnia 21 kwietnia 2016 r., w którym jedynie wniesiono o zwolnienie skarżących z opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek ten nie zawiera żadnych informacji dotyczących stanu rodzinnego, majątku i dochodów wnioskodawców. Nie został też w wymaganym ww. terminie (tj. do dnia 23 czerwca 2016 r.) uzupełniony poprzez sporządzenie go na urzędowym formularzu PPF, ani żadnym innym pismem. Zatem brak jest podstaw do twierdzenia, że zawierał informacje wymagane do udzielenia prawa pomocy. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 257 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.