IV SA/Wa 390/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 27 grudnia 2011 r. R. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę m.in. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2011 r., którym stwierdzono niezasadność zażalenia R. J. na niedotrzymanie terminu uzupełnienia postanowienia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] listopada 2011 r., w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o prawnym dostępie do drogi publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu bowiem jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Analiza powyższego, zamkniętego katalogu aktów, czynności i bezczynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że rozpoznanie skargi na postanowienie SKO, którym stwierdzono niezasadność zażalenia R. J. na niedotrzymanie terminu uzupełnienia postanowienia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] listopada 2011 r., w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o prawnym dostępie do drogi publicznej, jest niedopuszczalne, ponieważ na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie, nie kończy ono postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Podstawę orzekania Samorządowego Kolegium Odwoławczego stanowił przepis art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa, służy zakwestionowaniu przekroczenia przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy. W dalszej kolejności umożliwia skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu. Postanowienie wydane na tej podstawie nie kończy sprawy, ani rozstrzyga jej co do istoty. Wobec tego również na takie rozstrzygnięcie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wobec tego, skoro zaskarżone postanowienie nie należy do aktów, o których mowa art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy Sąd odrzucił skargę