IV SA/Wa 393/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2010 r. którym odrzucono zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2010 r. którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. P., J. M. i S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia Postanowieniem z dnia 20 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2010 r. którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. P., J. M. i S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu wydanego postanowienia Sąd wskazał, iż zarządzeniem z dnia 18 maja 2010 r. B. P. został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia, w kwocie 100zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ponieważ w zakreślonym terminie B. P. nie uiścił należnego wpisu sądowego od zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), odrzucił ww. zażalenie. Postanowienie Sądu z dnia 20 lipca 2010 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 lipca 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...] akt sąd.). Pismem z dnia 4 sierpnia 2010 r. B. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia, a w dniu 2 sierpnia 2010r. uiścił wspomniany wpis od zażalenia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że uchybienie terminu było przez niego niezawinione. Wyjaśnił, że zażalenie zostało sporządzone i podpisane łącznie przez niego i pozostałych skarżących – J. i S. M. Strony te wspólnie złożyły skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., posiadają ten sam interes prawny w sprawie. Skarżący uznał zatem, że uiszczenie wpisu przez S. M. będzie wystarczające dla uznania, że wezwanie Sądu zostało wykonane. Mniemał bowiem, że występując łącznie jako strona w jednym postępowaniu, obowiązek uiszczenia wpisu ciąży na nich solidarnie i nie będzie miało znaczenia kto docelowo wpis uiści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a., przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie warunki formalne wniosku zostały spełnione. Skarżący B. P. zachował ustawowy 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru o wydaniu postanowienia o odrzuceniu zażalenia B. P. dowiedział się w dniu 27 lipca 2010 r. i złożył w ciągu 7 dni przedmiotowy wniosek. Wraz z wnioskiem uiścił również na konto Sądu stosowny wpis od zażalenia, czyniąc zadość wymaganiu dokonania uchybionej czynności. Oceny wymagała zatem przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się natomiast z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia, co wynika z dowodu doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy (k. [...] akt sąd.). Zawierało ono również prawidłowe pouczenie, że wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Tym samym wskazanie przez skarżącego, iż nie był on świadomy, że uiszczenie wpisu jedynie przez drugiego skarżącego (S. M.) nie będzie wystarczające nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Wskazać należy ponadto, iż w przedmiotowej zarówno skarżący jak i J. i S. M. byli już wzywani do uiszczenia dwóch oddzielnych wpisów od złożonych przez siebie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarg. Powinien on mieć zatem świadomość, że występuje w przedmiotowej sprawie jako samodzielny skarżący. Należy podkreślić, że kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. W przedmiotowej sprawie nie można zatem uznać, iż skarżący zachował należytą staranność przy prowadzeniu własnej sprawy. Mając powyższe na uwadze nie można uznać, że w sprawie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 86 § 1 P.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.