IV SA/Wa 393/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. i M. J. na decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 20 grudnia 2016 r., sprecyzowanym następnie pismem z dnia 4 lutego 2017 r., L. K. i M. J. wniosły bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] o odmowie uchylenia własnej decyzji z dnia [...] maja 2013 r. nr [...]. W odmawiającej ustalenia wysokości odszkodowania za szkody powstałe na działce nr [...] w M. w wyniku zmiany stanu wody na gruncie przez E. i Z. L. oraz K. i K. R. poprzez podwyższenie i częściowe utwardzenie terenu działek nr [...], [...] i [...] w M.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2016 r. [...] przysługiwało skarżącym, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, odwołanie do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej za pośrednictwem Marszałka Województwa [...] w terminie czternastu dni od dnia doręczenia tej decyzji. Jednakże skarżące z tego trybu nie skorzystały, wniosły na tę decyzję skargę do sądu administracyjnego z pominięciem toku instancji, co czyni ją niedopuszczalną i stanowi podstawę do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.