IV SA/Wa 394/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2000 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.), do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z treścią art. 270 ustawy P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w ustawie (w Dziale VII), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W art. 271 - 273 wskazane są okoliczności, uzasadniające wznowienie. Zgodnie ze wskazanymi przepisami, można żądać wznowienia postępowania, jeżeli: 1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, 2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania, 3) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, 4) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, 5) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy postawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277). Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m. in. wskazanie podstawy wznowienia i okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia (art. 279 ustawy). W niniejszej sprawie, skarżąca pismem z dnia [...] lutego 2006r., złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2001 r., sygn. akt II SA 2021/00 wskazując, na wezwanie Sądu (k.-22), jako podstawę treść art. 271 - 274 ustawy P.p.s.a. Sąd, rozpatrując skargę o wznowienie postępowania, zobligowany jest - stosownie do treści art. 280 § 1 cytowanej ustawy - zbadać, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. W niniejszej sprawie, nawet gdyby przyjąć, że wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony w terminie, należy stwierdzić, że nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia. Skarżąca wskazała, co prawda, numery artykułów ustawy P.p.s.a. mówiące o podstawach wznowienia postępowania sądowego lecz nie wskazała konkretnie na jakiej z przytoczonych podstaw opiera swoje żądanie dotyczące wznowienia postępowania. Nie jest zatem możliwe określenie powodów dla których Sąd, uwzględniając wniosek skarżącej, mógłby ponownie rozpoznać sprawę zakończoną już prawomocnym wyrokiem. Brak ustawowej podstawy wznowienia przesądza więc o obowiązku odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 ustawy P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.