IV SA/Wa 397/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika P. K. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2010 r. [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. B. Z., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w W., ul. [...] tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, powiększoną o kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22% podatku od towarów i usług. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 397/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r., zatytułowanym "wniosek o uzupełnienie wyroku" adw. B. Z. wniosła o przyznanie jej kosztów zastępstwa procesowego za pomoc prawną świadczoną z urzędu w tej sprawie skarżącemu P. K.. Pełnomocnik oświadczyła jednocześnie, że należne jej koszty nie zostały przez skarżącego pokryte w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, iż pismo pełnomocnika z dnia [...] czerwca 2010 r. zostało rozpatrzone jako wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu, który został złożony w trybie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), a nie jako wniosek o uzupełnienie wyroku, ponieważ o charakterze pisma decyduje treść zawartego w nim żądania, a nie jego tytuł. Zgodnie z art. 250 powołanej ustawy wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z kolei § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w niniejszej sprawie, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. Stawka ta jest adekwatna do nakładu pracy pełnomocnika i zdaniem Sądu nie wymaga podwyższenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji.