IV SA/Wa 400/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. sp. z o.o. z siedzibą w T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie warunków odprowadzania ścieków do środowiska postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze z dnia [...] lutego 2010 r. E. Sp. z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie warunków odprowadzania ścieków do środowiska W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji grozi jej poniesienie znacznej szkody. Skarżącej grozi bowiem utrata płynności finansowej, co może spowodować wstrzymanie pracy zakładu, gdyż może zabraknąć środków na zakup surowców do produkcji. Spowoduje to także wstrzymanie produkcji i wyłączenie urządzeń, w tym w szczególności urządzeń odlewniczych. Ponowne ich uruchomienie wiąże się z dużymi kosztami, których strona nie jest w stanie ponieść. Ponadto skarżąca wskazała, iż jest w trudnej sytuacji finansowej i stara się o układ z ZUS w sprawie spłaty składek. Uwzględnienie wniosku jest jednak uzależnione od spłaty części składek jednorazowo. Zatem wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpatrzeniem skargi może spowodować brak środków na zawarcie układu ratalnego z ZUS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwaną dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. W wyniku dokonania analizy wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W niniejszej sprawie decyzją Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...] wymierzono skarżącej karę pieniężną z tytułu naruszenia wymaganych warunków wprowadzenia ścieków do środowiska w wysokości [...] zł. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Mając bowiem na uwadze wysokość wymierzonej kary, tj. [...] zł stwierdzić należy, iż uiszczenie jej może rodzić poważne trudności w działalności Spółki. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.