IV SA/Wa 402/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2010 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. odmawiającą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy N. z dnia [...] stycznia 1976 r. – aktów własności ziemi na podstawie których Z. K. stała się właścicielem nieruchomości gruntowych oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i [...], położonych w C., gm. N.. Sąd pismem z dnia [...] marca 2010 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia [...] marca 2010 r., wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało odebrane przez dorosłego domownika, który zobowiązał się do oddania przesyłki adresatowi, w dniu 23 marca 2010 r., wobec tego na podstawie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należy uznać je za doręczone skutecznie skarżącej z tym dniem. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem dnia 30 marca 2010 r. Zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania, nie uiszczono należnego wpisu. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Sądu z dnia [...] kwietnia 2010 r. wynika, że w zakreślonym terminie nie uiszczono należnego wpisu. Wobec powyższego na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.