IV SA/Wa 403/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-04-18
Skład orzekający: Referendarz sądowy Karolina Kisielewicz – Malec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, która złożyła osiem skarg na decyzje o wymierzeniu kary pieniężnej, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w całości, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i wysokość łącznych kosztów postępowań?Ratio decidendi
Skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych w całości, ponieważ jej dochody z emerytury, wynoszące 1593,03 zł netto miesięcznie, przy jednoczesnym braku oszczędności i wysokich miesięcznych wydatkach, nie pozwalają na pokrycie łącznych kosztów postępowań sądowych, które wynoszą 4800 zł od samych skarg.Stan faktyczny
Skarżąca A. S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o wymierzeniu kary pieniężnej. Skarżąca wraz z mężem utrzymuje się z jej emerytury w wysokości 1593,03 zł netto miesięcznie. Mąż jest bezrobotny. Skarżąca złożyła osiem skarg na podobne decyzje, co generuje wysokie koszty sądowe. Po analizie jej sytuacji materialnej i wydatków, sąd uznał, że nie jest ona w stanie ponieść tych kosztów.Rozstrzygnięcie
Zwolniono A. S. od kosztów sądowych w całości.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: - zwolnić A. S. od kosztów sądowych w całości
Skarżąca A. S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Z oświadczenia zawartego w urzędowym formularzu wniosku wynika, że:
1. skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem,
2. źródłem utrzymania dwuosobowej rodziny jest dochód uzyskiwany przez skarżąca z tytułu emerytury w miesięcznej wysokości 1593,03 zł. netto (1915,00 brutto); mąż skarżącej jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku,
3. skarżąca jest właścicielem domu o powierzchni 90 m2,
4. wysokość stałych miesięcznych wydatków ponoszonych przez skarżącą wynosi: opłata za energię elektryczną (250 zł), opłata za wywóz śmieci (35 zł), opłaty za telefon, internet i abonament telewizyjny (141 zł.), opłata za opał (125 zł), opłata za wodę i ścieki (80 zł), opłata za monitoring i ubezpieczenie domu (160 zł.), podatek od nieruchomości (385 zł rocznie tj. 32 zł. miesięcznie), zakup paliwa do samochodu i jego ubezpieczenie (190 zł.), opłata za polisę na życie (60 zł. miesięcznie), wreszcie koszty zakupu żywności, chemii, kosmetyków i lekarstw (523 zł.) .
Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżąca, w dniu 16 marca 2012 r. nadesłała szereg dokumentów źródłowych, m.in.: wyciągi z konta bankowego z okresu od dnia 8 grudnia 2011 r. do 1 marca 2012 r. Saldo środków zdeponowanych na rachunku bankowym skarżącej i jej męża, na dzień 1 marca 2012 r. wynosi 318,70 zł., odpis zeznania podatkowego skarżącej oraz jej męża za 2010 r.,. decyzję Powiatowego Urzędu Pracy w S. o utracie prawa do zasiłku przez B. S. (męża skarżącej), decyzję [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2008 r. przyznającą skarżącej w 2008 roku rekompensatę z tytułu zaprzestania działalności połowowej w wysokości 471 690,30 zł., kserokopie faktur (rachunków) związanych z utrzymaniem siebie domu. Skarżąca oświadczyła jednocześnie, że nie posiada obecnie żadnych środków pieniężnych pochodzących z rekompensaty z tytułu zaprzestania działalności połowowej. Wyjaśniła, ze rekompensatę przeznaczyła na faktyczne zlikwidowanie dotychczasowej działalności gospodarczej, spłatę innych zobowiązań finansowych, rozbudowę i modernizację domu i pomieszczenia garażowo-gospodarczego oraz potrzeby własne.
Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje:
Generalną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Stosownie bowiem do reguły zawartej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jednolity: (Dz. U. z 2012 r., poz. 270.), dalej powoływanej również jako ppsa, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stąd też każda osoba wszczynająca postępowanie przed sądem administracyjnym powinna liczyć się z wydatkami na ten cel.
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Powinna wiec wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ppsa).
Podkreślenia wymaga, że obowiązkiem sądu administracyjnego jest szczegółowe badanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w danej sprawie, jak również całościowa ocena wniosków we wszystkich toczących się sprawach tego wnioskodawcy. Dopiero bowiem wyliczenie sumy ewentualnych wpisów należnych od skarg we wszystkich poszczególnych sprawach, pozwoli stwierdzić, czy wnioskodawca jest w stanie pokryć koszty sądowe. Ustalenie, czy wnioskodawca prowadzi również inne sprawy sądowoadministracyjne, w których złożył wnioski o przyznanie prawa pomocy, powinno być zatem przedmiotem badania Sądu.
A. S. zaskarżyła do Sądu osiem decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, z których każda utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 20.000 zł. Stosownie do treści § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wysokość wpisów od skarg w poszczególnych sprawach wynosi 600 zł, zatem łączna kwota wpisów od skarg w sprawach wszczętych skargami A. S. 4 800 zł. Wysokość wpisów od ewentualnych skarg kasacyjnych wyniesie w każdej ze spraw 300 zł. (§ 3 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z kolei wysokość opłat kancelaryjnych za sporządzenie uzasadnień wyroków, czy też wpisów od zażaleń wyniesie jednorazowo 100 zł (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - Dz. U. Nr 221, poz. 2192 oraz § 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z informacji zawartych w formularzu wniosku i nadesłanych dokumentach wynika, ze skarżąca i jej mąż utrzymują się jedynie z emerytury otrzymywanej przez skarżącą w wysokości 1593 zł netto. Przy uwzględnieniu aktualnego poziomu cen dób i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, środki te nie są wystarczające do pokrycia kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Skarżąca nie posiada obecnie oszczędności pieniężnych, w tym pochodzących np. z otrzymanej rekompensaty .
Skarżąca w niniejszej sprawie wykazała, że obecnie nie dysponuje wolnymi środkami pieniężnymi wystarczającymi na pokrycie pełnych kosztów postępowań zainicjowanych wniesionymi przez nią skargami. Saldo środków zdeponowanych na rachunku bankowym skarżącej, na dzień 1 marca 2012 r. wynosi 318,70 zł.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło