IV SA/Wa 408/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Marta Laskowska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej L. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2008r. sygn. akt IV SA/Wa 408/08 oddalającego skargę L. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lutego 2008r. Nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 7 maja 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lutego 2008r., którą organ ten, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia (...) stycznia 2008r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia (...) grudnia 1980r. Odpis tego wyroku został doręczony pełnomocnikowi skarżącej, na jego wniosek, w dniu 26 maja 2008r. wraz z pouczeniem, że strona może w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia, wnieść skargę kasacyjną, która powinna być, pod rygorem odrzucenia, sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W dniu 13 czerwca 2008r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Następnie, w dniu 23 czerwca 2008r. wniósł on skargę kasacyjną od powyższego wyroku, sporządzoną osobiście a także zażądał zwolnienia z przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzaniu środka odwoławczego. L. B. wyjaśnił, że dotychczas żaden pełnomocnik nie podjął się obrony interesów L. B. w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zarządzeniem z dnia (...) lipca 2008r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania. Sąd podkreślił, że skarżąca, mimo wezwania, nie podpisała urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, co umożliwiło merytoryczne rozpoznanie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z § 2 powołanego przepisu wynika natomiast, że osobiście skargę kasacyjną może sporządzić tylko sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponadto w sprawach obowiązków podatkowych skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, zaś w sprawach z zakresu własności przemysłowej - przez rzecznika patentowego (§ 3 powołanego przepisu). L. B. (mąż skarżącej) nie spełniający wymagań, o których mowa w art. 175 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną sporządził osobiście. Ten brak skargi kasacyjnej musi skutkować jej odrzuceniem, na podstawie przepisu art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić w tym miejscu należy, że niedopuszczalne jest "zwolnienie z przymusu radcowsko-adwokackiego", którego domaga się mąż skarżącej. Jak już podniesiono, owo zwolnienie dopuszcza ustawodawca tylko wówczas, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oprócz ustawowego wyłączenia przymusu radcowsko-adwokackiego ustawa nie wprowadza żadnej innej możliwości prawnej wyłączenia stosowania art. 175 § 1 cytowanej ustawy. Z przymusu radcowsko-adwokackiego nie można zatem zwolnić. Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 cytowanej ustawy.