IV SA/Wa 409/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi T. B. na Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu w sprawie sygnatura akt IV SA 3336/03 z dnia 19 stycznia 2005 roku. 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata (...) prowadzącego Kancelarię Adwokacką przy ul. (...) w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. T. B. pismem z 11 lutego 2008r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę o wymierzenie grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wobec bezczynności organu w sprawie rozpoznania jego wniosku w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego, po wyroku Sądu z dnia 19 stycznia 2005r. sygn. akt IV SA 3336/03, orzekającym o uchyleniu decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 2001 r. w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego. Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 35 k.p.a oraz art. 36 k.p.a, poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób przewlekły i biurokratyczny oraz popadniecie w zwłokę w trakcie prowadzenia powyższych postępowań, jak również nie powiadomienie skarżącego o przyczynach zwłoki. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż 19 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok sprawie sygn. akt IV SA 3336/03. Dnia [...] marca 2006 roku Wojewoda [...], po otrzymaniu wyroku wydał decyzję, odmawiającą uchylenia kwestionowanych przez skarżącego w postępowaniu wznowieniowym orzeczeń. Od decyzji tej skarżący 27 marca 2006 roku złożył odwołanie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Następnie 4 kwietnia 2006 roku przysłał dokumenty w sprawie wraz z wyjaśnieniami. Dnia 29 grudnia 2006 roku Skarżący wniósł zażalenie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w zakresie nie rozpatrzenia jego odwołania. W dniu 11 czerwca 2007 roku T. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - sygn. akt IV SA 3336/03 wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał 3 sierpnia 2007r. powyższą skargę do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Dnia [...] września 2007 roku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po rozpoznaniu odwołania skarżącego wydał decyzję sygn. akt [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 roku. A następnie 14 września 2007 roku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przekazał skargę T. B. z dnia 11 czerwca 2007 roku wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną oraz wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o oddalenie skargi, z uwagi na okoliczność, iż wydał rozstrzygnięcie w sprawie, a więc nie pozostaje w bezczynności. W ocenie jednak skarżącego, organ ponad 1,5 roku pozostawał w bezczynności, co stanowi naruszenie terminów określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Ponadto, poczynione przez organ wyjaśnienia w sprawie w jego ocenie nie są wystarczające. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi oceniając dowody z 1978 roku stwierdził, że oświadczenia mieszkańców wsi R. złożone przez skarżącego, nie mogą stanowić podstawy do zmiany decyzji, ponieważ stoją w zupełnej sprzeczności z oświadczeniami innych mieszkańców z 1975 - 1977. Tymczasem skarżący podnosi, iż organ jest zobowiązany dopuścić jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej, wskazując, iż postępowanie w niniejszej sprawie było już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wyrokiem z 7 marca 2008r. Sygn. akt IV SAB/Wa 147/07 orzekł o oddaleniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższego wynika, iż wymierzenie kary grzywny organowi administracyjnemu może nastąpić w dwóch przypadkach. Po pierwsze, w przypadku niewydania przez organ administracyjny rozstrzygnięcia w terminie określonym w wyroku Sądu stwierdzającym bezczynność organu. Po drugie, w przypadku niewydania przez organ administracyjny rozstrzygnięcia po wyroku Sądu uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Żadna z przedstawionych wyżej przesłanek nie zaistniała w niniejszej sprawie. W rozpoznawanej sprawie skarżący domaga się wymierzenia Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi kary grzywny za bezczynność tego organu w rozpoznaniu wniesionego przez niego odwołania, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2005r. w sprawie sygn. akt IV SA 3336/03 oraz nieuwzględnienie przez ten organ przy wydaniu decyzji wszystkich przedłożonych przez skarżącego dowodów. Wskazać jednak należy, iż wyrokiem Sądu z 19 stycznia 2005r. sygn. akt IV SA 3336/03, została uchylona decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2003r. oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] z [...] sierpnia 2001 r. Sprawa wróciła zatem ponownie do rozpoznania przez organ I instancji, czyli Wojewodę[...], który w dniu [...] marca 2006r. wydał stosowną decyzję. Organem zobowiązanym do wykonania wyroku sądu, był zatem Wojewoda [...], a nie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Jest zaś poza sporem, że sprawa została ponownie rozpoznana przez organ I instancji i zakończona wydaniem stosownej decyzji, przed wywiedzeniem niniejszej skargi przez skarżącego. Postępowanie toczące się natomiast na skutek wniesionego przez skarżącego odwołania od decyzji Wojewody [...], przed Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zostało również zakończone decyzją z dnia [...] września 2007r.. Decyzja ta została przez skarżącego zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Także w sprawie bezczynności organu II instancji w rozpoznaniu odwołania, toczyło się postępowanie sądowe, zakończone wyrokiem z 7 marca 2008r. Sygn. akt IV SAB/Wa 147/07 oddalającym skargę. Odnosząc się zaś do zarzutu nieuwzględnienia przez organ odwoławczy, zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku Sądu z 19 stycznia 2005r. wszystkich przedłożonych przez skarżącego dowodów, należy wskazać, iż okoliczność ta nie może być podstawą do wymierzenia grzywny organowi w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Nierespektowanie oceny prawnej zawartej w wyroku Sądu, może być zwalczane z drodze postępowania instancyjnego oraz sądowoadministarcyjnego i stanowić podstawę uchylenia tego rodzaju decyzji. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. Orzeczenie o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wydano w oparciu o art. 250 w/w ustawy.