IV SA/Wa 409/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.B. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2005r., sygn. akt IV SA/Wa 3336/03 przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanawia: I. zwolnić T. B. od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla T. B. adwokata T.B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Wniosek ten złożył w sprawie dotyczącej niewykonania wyroku z dnia 19 stycznia 2005r. IV SA/Wa 3336/03 przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (art. 154 p.p.s.a.). Wyrokiem tym tut. Sąd uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2003r. w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. W aktualnym stanie rozpoznawania sprawy skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Wpis w tej wysokości jest należny z tytułu wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność (bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności), a jego wysokość określona została w § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) Pozostałe koszty postępowania, jakie może ewentualnie ponieść strona skarżąca to ewentualna opłata kancelaryjna za wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (w przypadku oddalenia skargi) czy wpis od środków odwoławczych wnoszonych od orzeczeń sądu I instancji oraz wynagrodzenie przysługującego fachowemu pełnomocnikowi. T.B. we wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że jego trzyosobowa rodzina żyje bardzo skromnie. Utrzymuje się z kwoty 944 zł . Na tą kwotę składa się zasiłek z opieki społecznej wnioskodawcy oraz renta chorobowa K.B. (żony skarżącego). Syn wnioskodawcy podjął pracę stróża, jednakże dotychczas nie otrzymał z tego tytułu wynagrodzenia. Rodzina wnioskodawcy mieszka w mieszkaniu o powierzchni 49 m2. Skarżący jest także właścicielem nie nadającego się do zamieszkania domu położonego na działce o powierzchni 673 m2. Stwierdzono, co następuje: W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku, powinien on udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tych przesłanek zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącego opisany przez niego we wniosku PPF zobowiązuje Sąd do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym przez stronę zakresie. Udowodnił on bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, w tym wynagrodzenia dla adwokata. Wskazana we wniosku o przyznanie prawa pomocy kwota miesięcznych dochodów (944 zł) nie może zostać uznania za wystarczającą, przy aktualnym poziomie cen i opłat, do pokrycia kosztów utrzymania trzyosobowej rodziny oraz sfinansowania w najmniejszym nawet zakresie, kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów za czynności zastępstwa procesowego (syn skarżącego dopiero podjął pracę i nie otrzymał jeszcze wynagrodzenia za pracę). Kwota 944 zł., jaką dotychczas dysponował (i obecnie jeszcze dysponuje) rodzina skarżącego może wystarczyć jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. W tej sytuacji trudno wymagać od strony, aby środki pieniężne jakimi dysponuje, przeznaczyła na pokrycie kosztów postępowania sądowego oraz wynagrodzenie dla fachowego pełnomocnika. Wykazanie przez skarżącego przesłanek przyznania prawa pomocy z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., pozwala uwzględnić jego żądanie w całości. Rozstrzygnięcie to oznacza, że T.B. w sprawie o sygn. IV SA/Wa 409/08 nie będzie zobowiązany do ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych (wpisu sądowego, opłat kancelaryjnych, wpisu od ewentualnych środków odwoławczych) oraz zwrotu wydatków. Wyjaśnić ponadto należy, że niniejsze postanowienie nie może być uznane za równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa. To orzeczenie stanowi dopiero podstawę do udzielenia wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką w W. adwokatowi umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Po wyznaczeniu pełnomocnika pełnomocnictwo udzielone adwokatowi należy niezwłocznie przedstawić sądowi pod rygorem pominięcia czynności pełnomocnika w dalszym postępowaniu sadowym. Powyższe rozstrzygnięcie oznacza, że wynagrodzenie przysługujące adwokatowi pokryte zostanie z budżetu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 powołanej ustawy.