IV SA/Wa 409/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. M. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej wykonywanej na zasadzie prawa pomocy, polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2013 r. wydanego w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: - przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi K. M. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych 60/100), obejmującą należny podatek od towarów i usług w wysokości 27,60 zł. Postanowieniem z dnia 1 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 409/13 referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu E. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym m.in. ustanowienie adwokata (karta akt sądowych nr 26). Na mocy tego postanowienia Rada Adwokacka w W. wyznaczyła dla skarżącego adwokata K. M. Sprawa ze skargi E. B. została zakończona na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2013 r. o sygn. IV SA/Wa 409/13. Zwrot kosztów udzielonej pomocy prawnej przed sądem pierwszej instancji nastąpił na podstawie wymienionego wyroku. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony adw. K. M., na jej wniosek, w dniu 27 sierpnia 2013 r. Adwokat K. M. w piśmie (bez daty) nadanym na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 26 września 2013 r. zawarła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego wyżej wyroku Sądu pierwszej instancji. Jednocześnie pełnomocnik wniosła do Sądu o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczyła, że pomoc prawna nie została opłacona ani w całości ani w części przez stronę korzystającą z prawa pomocy. Stwierdzono, co następuje: Wniosek adw. K. M. jest uzasadniony. Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.); dalej zwana P.p.s.a. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości. Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 120 zł, co wynika bezpośrednio z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia. Adwokat została bowiem ustanowiona dla strony skarżącej w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 6 sierpnia 2013 r. zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 2 sierpnia 2013 r. Na tej podstawie adwokat sporządziła rzetelną opinię o braku podstaw do kwestionowania wyroku WSA za pomocą skargi kasacyjnej. Biorąc pod uwagę nakład pracy adwokata ustanowionego z urzędu, referendarz WSA przyznaje wnioskodawczyni od Skarbu Państwa kwotę 120 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata ta podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia. W ten sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 147, 60 zł.