IV SA/Wa 413/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. E. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi R. E. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej i wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...]. W skardze na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany skarżący R. E. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu wydalenie cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym - skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.