IV SA/Wa 414/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. i A. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. G. i A. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić K. G. i A. A. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla K. G. i A. A. adwokata. Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, K. G. i A. A. złożyli do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie adwokata. Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF oraz z danych znajdujących się w aktach sprawy wynika, ze skarżący przebywają w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w B. W związku z tym nie są w stanie wykonywać działalności zarobkowej, nie posiadają oszczędności, które umożliwiłyby im pokrycie kosztów sądowych, nie uzyskują dochodów. Skarżący podnieśli, że ewentualna odmowa przyznania prawa pomocy pozbawiłaby ich możliwości zaskarżenia decyzji. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżących wzięto pod uwagę, że obecnie przebywają w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców, nie pracują, nie uzyskują dochodów, nie posiadają jakichkolwiek oszczędności i majątku. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącym prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem ich prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.