IV SA/Wa 414/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. i A. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. G. i A. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia w terytorium RP wobec stwierdzenia braku podstaw do udzielenia zgody na pobyt tolerowany, skarżący K. G. i A. A. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji nie będą mogli uczestniczyć w postępowaniu sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnili, że wykonanie decyzji w niniejszej sprawie powoduje trudne do odwrócenia skutki. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i stwierdzenia, że brak jest przesłanek dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany, związane jest ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu. Powyższe stanowisko należy podzielić, w związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.