IV SA/Wa 416/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska /spr./ Asesor WSA Anna Szymańska Protokolant Danuta Gorzelak-Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi B. L. i J. L. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - skargi oddala - IV SA/Wa 416/04 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. Minister Środowiska działając na podstawie art. 138 § 1 pkt kpa oraz art. 36 a ustawy o ochronie przyrody z dnia 16 października 1991 r. (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079 ze zm.), rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] poz. [...], Dz. Urz. Woj. [...] z 2000 r. Nr [...], poz. [...]), po rozpatrzeniu zażalenia J. L. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].12.2003 r. uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...]-[...]. oraz [...] – [...] na terenie wsi K., N. oraz S. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Minister Środowiska wskazał, że w dniu [...] maja 2003 r. Wojewoda [...] wydał postanowienie uzgadniające, które zostało uchylone postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego i ustalenia ewentualnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na [...] Obszar Chronionego Krajobrazu W toku postępowania przeanalizowany został nowy materiał dowodowy w postaci opracowania p.t. "Analiza oddziaływania na środowisko dwutorowej linii elektroenergetycznej 110 kv w zakresie ochrony przyrody i krajobrazu" oraz raport o oddziaływaniu na środowisko projektowanej inwestycji. Udostępniono ww. opracowanie zainteresowanym stronom. Wojewoda [...] ustalił, że planowane przedsięwzięcie należy do inwestycji realizujących cel publiczny, zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i może być realizowane w obszarze chronionego krajobrazu zgodnie z art. 26 a ust. 3 ustawy z 16 października 1991 r. o ochronie przyrody. Wojewoda stwierdził również, że przedsięwzięcie to nie naruszy spójności krajowego systemu obszarów chronionych, ani nie wpłynie negatywnie na cel ochrony [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. W związku z tym, że spełnione zostały wymogi określone w art. 36 a ust. 2 pkt. 1 ustawy o ochronie przyrody, Wojewoda [...] uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji. Skargi na powyższe postanowienie Ministra Środowiska wnieśli J. L. i B. L. Skarżący podnoszą, że planowana inwestycja negatywnie wpłynie na cele ochrony obszaru chronionego krajobrazu oraz naruszy spójność systemu obszarów chronionych. Skarżący J. L. zarzuca, że inwestycja ta nie dotyczy celu publicznego związanego z ochroną życia lub zdrowia ludzkiego, bezpieczeństwem publicznym oraz z ochroną przyrody, a zatem nie zachodzą przesłanki zawarte w art. 36 a ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody tej ustawy, ponieważ możliwe jest zastosowanie rozwiązania alternatywnego w postaci kabla podziemnego. Zdaniem skarżącego przedmiotowe przedsięwzięcie należy do "inwestycji tranzytowych", podczas gdy rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. dopuszcza do realizacji jedynie urządzenia niezbędne dla społeczności lokalnej. Skarżąca B. L. podniosła również błędną interpretację art. 36 a ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody, bowiem ustawodawca wprowadzając ten zapis nie dał możliwości oceny wpływu inwestycji na środowisko w postaci umiarkowanego lub znaczącego wpływu, jedynie określił, że dotyczy sytuacji, gdy realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na cel ochrony danego obszaru. W odpowiedzi na skargę Ministra Środowiska wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżone postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w granicach wyznaczonych przez ww. przepisy Sąd nie stwierdził, aby postanowienie to zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, uzasadniającym uchylenie tego postanowienia. Zgodnie z art. 36 a ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. (Dz. U. Nr 99, poz. 1079) wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji realizującej cel publiczny na obszarze chronionego krajobrazu wymaga uzgodnienia z właściwym wojewodą. W myśl ust 2 w/w przepisu Wojewoda wyraża zgodę, jeżeli min. realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na cel ochrony danego obszaru, a w szczególności nie naruszy spójności krajowego systemu obszarów chronionych. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, inwestycja przedmiotowa nie naruszy spójności krajowego systemu obszarów chronionych, gdyż napowietrzna linia elektroenergetyczna nie stanowi bariery dla migracji zwierząt i nie przecina korytarzy ekologicznych, w konsekwencji tego nie powoduje ich rozdzielenia czy izolacji. Linia ta nie przebiega przez zabudowane działki skarżących, którzy na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2005 r. oświadczyli, że działki te wykorzystują pod uprawy, natomiast działka zabudowana znajduje się w odległości ok. 600 m od korytarza projektowanej inwestycji. Nie ma racji skarżący J. L. twierdząc, że przedmiotowa inwestycja nie ma przymiotu inwestycji celu publicznego. Zgodnie z przepisem art. 6 pkt. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 26 poz. 543 ze zm.) budowa urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej (a takiego rodzaju inwestycji dotyczy zaskarżone postanowienie) jest inwestycją celu publicznego. Należy zauważyć, że zgodnie z załącznikiem Nr [...] do Rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 200 r. w sprawie zmiany Rozporządzenia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa [...] (Dz. Urzęd. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) generalnie zakazuje się lokalizacji nowych lub rozbudowy istniejących inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska z wyłączeniem min. realizacji urządzeń infrastruktury technicznej, również inwestycji liniowych (§ 2lit. A rozdz. I ust. 1 pkt 1 w związku z rozdz. V ust. 1 pkt 1). Z przyczyn wymienionych powyżej, wobec bezzasadności zarzutów skargi i braku podstaw, które należałoby brać pod rozwagę z urzędu niezależnie od zarzutów skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.