IV SA/Wa 417/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej E. B. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Wnioskiem z dnia 22 października 2007r. N. B. wystąpiła do Wójta Gminy B. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie siedliska rolniczego obejmującego murowany budynek mieszkalny, drewnianego budynku gospodarczego, spichlerza oraz zbiornika na ścieki na działce ewidencyjnej [...] na terenie obrębu [...] w B.. Wójt Gminy B. działając na podstawie art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zwrócił się do Wojewody [...] o dokonanie stosownych uzgodnień w trybie art. 106 k.p.a. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. nie uzgodnił warunków zabudowy dla ww. inwestycji w zakresie obszaru objętego ochroną - Obszar Chronionego Krajobrazu "[...]". Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła N. B. będąca inwestorem. Po rozpatrzeniu zażalenia N. B., Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010r. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008r. Skargę na powyższe postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wniosła E. B. zarzucając, iż przy jego wydaniu naruszone zostało prawo. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje: Skarga E. B. podlega odrzuceniu. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w brzmieniu nadanym przez art. 70 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 7 maja 2010r. o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych uzgodnienie, o którym stanowi art. 53 ust. 4 pkt 8 u. p. z. p. następuje w trybie art. 106 k. p. a. w drodze postanowienia, z tym zastrzeżeniem, że zażalenie na takie postanowienie służy jedynie inwestorowi. Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Nadto zgodnie z § 2 art. 50 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W konsekwencji takiej regulacji postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Nie wykazanie owego związku skutkuje tym, iż podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5, niedopuszczalne. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, iż skarżąca E. B. nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. ,50 § 1 p.p.s.a., nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Przypomnieć bowiem należy, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym w ramach postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego postanowienia wykluczały możliwość złożenia zażalenia na postanowienie organu uzgadniającego przez podmiot inny niż inwestor tj. podmiot, który wystąpił z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. W sprawie niniejszej za inwestora uznać należy N. B., która wystąpiła z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Osoba ta złożyła również zażalenie na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wydane w postępowaniu uzgodnieniowym. N. B. nie złożyła skargi na to postanowienie. Ze skargą na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wystąpiła natomiast E. B., która nie może być uznana w tej sprawie za inwestora. Skoro osoba ta nie mogłaby wnieść w postępowaniu uzgodnieniowym skutecznego zażalenia należało uznać, że nie przysługuje jej również prawo do złożenia skargi na postanowienie wydane w tym postępowaniu. W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 związku z art. 50 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.