IV SA/Wa 42/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków adw. J. N. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem drugiej instancji w sprawie ze skargi K. M. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - przyznać radcy prawemu J. N. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,2 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 lutego 2013r., sygn. akt IV SA/Wa 172/13 przyznał skarżącej K. M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił w niniejszej sprawie dla K. M. radcę prawego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawego J. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 czerwca 2014r., sygn. akt IV SA/Wa 172/13 oddalił skargę K. M. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2012r. Odpis wyroku doręczono pełnomocnikowi, na jego wniosek, w dniu 16 września 2014r. W dniu 10 października 2014r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik, działając w imieniu skarżącej, złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną oraz oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało zapłacone w całości ani w części przez stronę. Naczelny Sąd Administracyjny wydanym na posiedzeniu niejawnym wyrokiem z dnia 26 listopada 2013r. sygn. akt I OSK 2668/13 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę WSA w Warszawie do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 marca 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 42/14 oddalił skargę i przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w postępowaniu przed tym sądem. Pełnomocnik skarżącej nie zgodził się ponownie z orzeczeniem Sądu I instancji i wywiódł od niego skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 czerwca 2014r., który został wydany na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 4 marca 2014r. Stwierdzono, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna, o przyznanie kosztów której zwrócił się pełnomocnik skarżącej polegała na dwukrotnym sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroków sądu I instancji. Wyznaczony pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.