IV SA/Wa 426/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie asesor WSA Jakub Linkowski, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska/spr./, Protokolant Danuta Gorzelak-Maciak, po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi : Społecznego Komitetu Organizacyjnego [...] na postanowienia Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2004r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia umorzyć postępowanie sądowe Skargę na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2004r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie Społeczny Komitet Organizacyjny [...]. W trakcie rozprawy, w dniu 1 marca 2005r., pełnomocnik strony skarżącej oświadczyła, że w imieniu swego mocodawcy cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadku cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W pozostałych przypadkach cofnięcie skargi wiąże Sąd a postępowanie w sprawie umarza się. W ocenie Sądu cofniecie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 zdanie trzecie powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.