IV SA/Wa 427/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki,, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę IV SA/Wa 427/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] grudnia 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania E. C. utrzymało w mocy decyzję burmistrza O. z dnia [...] sierpnia 2015r. orzekającą o umorzeniu w całości postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na realizacji drogi gminnej i wewnętrznej na działkach nr [...] oraz na części Działek nr [...], położonych w obrębie M. gmina O.. Przedmiotowe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń i oceny prawnej organu. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2006r. D. T. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą T. wystąpił do burmistrza O. o wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowej inwestycji. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2006r. Burmistrz miasta i gminy O. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu [..] maja 2014r. wpłynęło pismo D. T., w którym inwestor poinformował organ o wycofaniu wniosku z dnia [...] sierpnia 2006r. wskazując, że sprawa stała się nieaktualna. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014r. Burmistrz O. podjął postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015r. orzekł o umorzeniu w całości tego postępowania. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła E. C. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa zachodzi wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza zatem, że w sprawie występują tego typu przeszkody, które uniemożliwiają wydanie decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Organ podniósł, że w niniejszej sprawie inwestor wycofał wniosek o wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a ponadto z uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji wynika również, że dla działek objętych wnioskiem obowiązują miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 4, art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i wywiódł, że wskazane w nich instrumenty prawne z założenia wykluczają się. Na obszarze dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lokalizacja inwestycji następuje na podstawie postanowień planu, a zatem nie wydaje się wówczas decyzji ustalającej warunki zabudowy. Zdaniem organu z powyższego jednoznacznie wynika, iż określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu w drodze decyzji o warunkach zabudowy I zagospodarowania terenu możliwe jest jedynie w przypadku braku na danym terenie obowiązującego miejscowego planu. Wobec niedopuszczalności wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego lokalizowanej na obszarze obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również wobec skargowości postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy, postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 105 § 1 kpa. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu w kwestii rażącej przewlekłości postępowania organ wyjaśnił, że nie miały one wpływu na wynik postępowania. Postępowanie zostało zawieszone w okresie od dnia [...] listopada 2006r. do dnia [...] czerwca 2014r., a ponadto zgodnie z art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Tym samym strona mogła wnieść skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w tym zakresie. Organ wskazał, że powoływane przez stronę wnioski dowodowe nie mogły zostać rozpoznane, skoro organ pierwszej instancji nie rozpatrywał sprawy merytorycznie z uwagi na wycofanie wniosku przez inwestora. W przypadku zaś podejrzenia popełnienia przestępstwa strona powinna zawiadomić o tym organy ścigania. Podnoszone zarzuty w tym zakresie nie miały wpływu na wynik postępowania i nie mogły zostać uwzględnione przez organ odwoławczy jako niewłaściwy w sprawie. Organ wskazał także, że nie sposób uznać aby organ pierwszej instancji nie badając sprawy co do meritum mógł naruszyć przepisy prawa materialnego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła E. C. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. nieuwzględnienie naruszenia procedur ustalających dopuszczalne terminy postępowań administracyjnych skutkujących dziewięcioletnią przewlekłością w latach 2006 do 2015, 2. nieuwzględnienie naruszenia praw procesowych poprzez pominięcia jej wniosków mających znaczenie dowodowe, 3. rażące naruszenie prawa materialnego poprzez pominięcie w zaskarżonej decyzji uwzględnienia odpowiedzialności kierownika urzędu miejskiego w O. wynikającego z odstąpienia od zawartego w dniu [...] października 2011r. zobowiązania wykupu części jej nieruchomości, 4. rażące naruszenie prawa uzasadniające podejrzenie popełnienia przestępstwa w związku z zawarciem fałszywej i niezgodnej ze stanem faktycznym treści w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji polegającej na podaniu informacji, iż żadna ze stron nie wniosła uwag, ani zastrzeżeń w związku z zawiadomieniem o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie, 5. bezczynność prezesa i składu orzekającego SKO w W. w zakresie obowiązkowego zawiadomienia organów kontrolnych w związku z przekroczeniem terminu ustawowego przewidzianego na załatwienie tej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2015r., jak też utrzymana nią w mocy decyzja burmistrza O. z dnia [...] sierpnia 2015r. nie naruszają przepisów prawa. Stosownie do treści artykułu 105 § 1 K.p.a, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Według § 2 tego przepisu organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie jeżeli wystąpi o to strona na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym. W przedmiotowej sprawie organy administracji publicznej prawidłowo oceniły, iż występują w niej przeszkody, które uniemożliwiają wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Należy wskazać bowiem, że inwestor który złożył wniosek o wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego wycofał go, a ponadto dla działek na których miała być zlokalizowana projektowana inwestycja obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Obie przeszkody obligują organ administracji publicznej do wydania decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z treścią artykułu 105 §1 kpa. Należy zauważyć, że stosownie do treści art. 52 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego następuje na wniosek inwestora. Oznacza to że postępowanie w tym przedmiocie może zostać wszczęte wyłącznie na wniosek podmiotu. Nie może być więc wątpliwości, że to od inwestora zależy czy inicjuje tego rodzaju postępowanie i czy zainteresowany jest wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W konsekwencji również inwestorowi służy wyłączne uprawnienie do rezygnacji z dalszego prowadzenia przez organ zainicjowanego postępowania. W przedmiotowej sprawie inwestor w dniu [...] maja 2014 r. poinformował organ o wycofaniu wniosku wskazując, iż sprawa stała się nieaktualna. Skoro inwestor jako jedyny wnioskodawca utracił zainteresowanie rozstrzygnięciem tej sprawy i wycofał swój wniosek, to nastąpiła obiektywna przeszkoda w dalszym prowadzeniu postępowania polegająca na braku wniosku uprawnionego podmiotu, co skutkuje bezprzedmiotowością postępowania i koniecznością jego umorzenia na postawie art. 105 § 1 kpa. Dla rozstrzygnięcia sprawy nie miało znaczenia stanowisko skarżącej wyrażające sprzeciw wobec umorzenia postępowania zawarte w piśmie z dnia [..] lipca 2014r. Stanowisko to wbrew twierdzeniu skarżącej zostało opisane w uzasadnieniu decyzji organu I instancji (str. 3 uzasadnienia pkt 13). Organ ze względu na treść art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 52 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie miał obowiązku przy rozstrzyganiu sprawy kierować się stanowiskiem skarżącej, o czym poinformował w uzasadnieniu decyzji. Niesłusznie zarzuca skarżąca, że organ I instancji zawarł nieprawdę w uzasadnieniu decyzji wskazując, że strony postępowania nie wyraziły stanowiska po otrzymaniu zawiadomienia z dnia 7 października 2014r. o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, mimo iż skarżąca wyraziła swój sprzeciw wobec umorzenia postępowania. Niewątpliwie swoje stanowisko skarżąca wyraziła w piśmie z dnia [...] lipca 2014r., nie zaś w odpowiedzi na zawiadomienie o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego. Zarzuty naruszenia norm prawa karnego przez organ nie znajdują więc żadnego uzasadnienia. Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Dopiero w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobu zagospodarowania terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy I zagospodarowania terenu, przy czym lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, zaś sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy (ust. 2). Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest niewątpliwie głównym instrumentem planowania i zagospodarowania przestrzennego. Wydanie zaś decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest dopuszczalne jedynie w przypadku braku na danym terenie obowiązującego miejscowego planu. Skoro więc w toku postępowania został uchwalony i wszedł w życie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego to bezprzedmiotowe stało się tym samym wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Również z tego powodu w przedmiotowej sprawie organ administracji publicznej zobligowany był stosownie do treści artykułu 105 § 1 kpa umorzyć postępowanie. Bez wpływu na wynik sprawy pozostawała wskazywana przez skarżącą kwestia przewlekłości toczącego się postępowania. Przewlekłość postępowania mogła być przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego, po uprzednim złożeniu zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu wyższego stopnia. Niezasadny jest zarzut naruszenia przepisów postępowania w związku z nieuwzględnieniem stanowiska wyrażanego przez skarżącą, składanych wniosków dowodowych, a także zarzut wycofania się przez burmistrza z zawartej ugody co do odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości. Przedmiotowa sprawa nie była i nie mogła być rozstrzygnięta merytorycznie, a podnoszone przez skarżącą w toku postępowania argumenty nie były związane z przedmiotem tej sprawy. Postępowanie dotyczące lokalizacji inwestycji celu publicznego jest wstępnym etapem w procesie inwestycyjnymi i wskazuje jedynie na dopuszczalność lokalizacji inwestycji na danym terenie ze względu na obowiązujące przepisy prawa. Na tym etapie postępowania inwestor nie musi nawet legitymować się tytułem prawnym do nieruchomości na której planowana jest realizacja inwestycji. Skarżąca mylnie wiąże ten etap postępowania i jego przedmiot z kwestiami związanymi z ewentualnym wywłaszczeniem jej nieruchomości i należnym odszkodowaniem. Z kolei postępowanie dotyczące wymierzenia grzywny za zwłokę w wydaniu decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego prowadzone jest z urzędu, dlatego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie naruszyło przepisów prawa. Sąd nie uwzględnił złożonego na rozprawie wniosku o zawieszenie postępowania, gdyż toczące się postępowanie karne w sprawie wypadku drogowego nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.