IV SA/Wa 428/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. P. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) stycznia 2008r. Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Z.P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w formie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten złożyła w sprawie o sygn. IV SA/Wa 428/08, wszczętej z jej skargi na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (..) stycznia 2008r. Skarżąca na obecnym etapie postępowania sądowego nie jest zobowiązana do ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Uiściła już bowiem wpis od skargi w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) tj. w kwocie 100 zł. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przedłożonych przez stronę dodatkowych dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne, jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1384 zł. netto. Posiada drobne oszczędności (200 zł). Mieszka w mieszkaniu o powierzchni 39m2. Stwierdzono, co następuje: Rozpoznawany wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmuje jedynie zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacza to, że wnioskodawczyni powinna wykazać, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Wymogi te zostały ustalone przez ustawodawcę w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Powołany przepis zobowiązuje stronę do wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Wykazanie tego stanu rzeczy stanowi jedyny sposób uzyskania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy w zakresie częściowym. Posiada ona stałe źródło dochodu, z którego zaspokaja swoje niezbędne potrzeby egzystencjalne. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że skarżąca posiada stałe źródło dochodu. Z regularnie otrzymywanej emerytury poczyniła nawet drobne oszczędności. W takich warunkach dochodowych, jakie opisała skarżąca uiszczenie przez nią ewentualnych, innych niż wpis sądowy, kosztów postępowania sądowego, jest możliwe, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Podkreślić należy, że ewentualne koszty sądowe związane z niniejszą sprawą ograniczają się do wpisu od ewentualnych środków odwoławczych wnoszonych od orzeczeń sądu I instancji (100 zł), opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (jedynie w przypadku oddalenia skargi) – także w wysokości 100 zł. Na koniec wyjaśnić należy skarżącej, ze z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy może ona wystąpić na każdym etapie postępowania, aż do jego prawomocnego zakończenia. Jeżeli więc skarżąca zostanie w przyszłości zobowiązana do poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych, a nie będzie w stanie wygospodarować środków z przeznaczeniem na ten cel, będzie mogła ponownie zwrócić się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Z tych względów postanowiono jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.