IV SA/Wa 431/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-07-06

Skład orzekający: Referendarz sądowy Joanna Dziedzic

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który utrzymuje się wyłącznie z emerytury i nie posiada oszczędności ani majątku, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego?
Ratio decidendi
Wnioskodawca, który utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości 2100 zł brutto, nie posiada oszczędności ani majątku, a jego wydatki związane z bieżącym utrzymaniem i leczeniem uniemożliwiają mu poniesienie kosztów postępowania sądowego, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca J. G. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odmawiającą wydania zezwolenia na usunięcie drzew. Została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. W odpowiedzi wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 2100 zł brutto, nie posiada majątku ani oszczędności, a jej miesięczne wydatki wynoszą około 600 zł.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić J. G. od kosztów sądowych, 2). ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Pismem z dnia 22 czerwca 2009 r. J. G. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi wniesionej przez nią na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. Wpis od skargi został określony w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2009 r. na podstawie § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w wysokości 200 zł. W odpowiedzi na sądowe wezwanie, w terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2100 zł brutto. Skarżąca oświadczyła, że jest właścicielką mieszkania o pow. 60 m2, poza tym nie posiada innego majątku, jak również zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że nie jest w stanie ponosić kosztów sądowych, gdyż utrzymuje się wyłącznie w emerytur i nie posiada oszczędności. Wnioskodawczyni oszacowała miesięczne wydatki na kwotę ok. 600 zł. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Z dyspozycji art. 243 § 1, art. 245 §§ 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wynika, że na wniosek strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być jej przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zaś wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyjęcie, że w takiej sytuacji znajduje się wnioskodawczyni. Sytuacja majątkowa skarżącej oceniana z perspektywy uzyskiwanych przez nią dochodów oraz wysokości kosztów postępowania w sprawie, której dotyczy wniesiona skarga, w ocenie referendarza sądowego, uniemożliwia wnioskodawczyni poniesienia kosztów związanych z opłaceniem wpisu sądowego od przedmiotowej skargi oraz kosztów zastępstwa procesowego. Należy zauważyć, że skarżąca osiąga miesięcznie dochód z tytułu emerytury w wysokości 2100 zł brutto. Środki te w znacznej części przeznaczane są na wydatki związane z leczeniem i poratowaniem zdrowia. Wnioskodawczyni nie podała co prawda wysokości wszystkich wydatków ponoszonych na jej bieżące utrzymanie, jednakże, przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego uznać należy, że nie jest ona w stanie podołać kosztom sądowym do pokrycia których zobowiązana jest na obecnym etapie postępowania, tj. kosztom wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz ewentualnym kosztom zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika. Zestawiając wysokość należnego wpisu oraz kosztów zastępstwa procesowego z wysokością środków finansowych, którymi skarżąca dysponuje na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, mając także na uwadze, że skarżąca nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który może stanowić dodatkowe źródło dochodów, należało uznać, że skarżąca spełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło