IV SA/Wa 431/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dnia 4 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego) A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie Lotniska Regionalnego dla Województwa [...]. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji na tym etapie postępowania, w razie uwzględnienia skargi przez Sąd spowoduje znaczny wzrost kosztów opracowania dodatkowych, obecnie niesprecyzowanych analiz oraz mogłoby wyrządzić znaczną szkodę i nieodwracalne skutki dla terenów określonych w decyzji, szczególnie dla obszaru Natura 2000 i parków przylegających do terenów określonych w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Oceniając przedmiotowy wniosek Skarżącego stwierdzić należy, że zaskarżony akt nie nadaje się do wykonania. Skarżący bowiem wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia temuż. Wydana na postawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", decyzja nie nakłada na strony postępowania żadnych obowiązków, ani nie nadaje jakichkolwiek uprawnień. Nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których to okolicznościach jest mowa w art. 61 § 3 ppsa. Zauważyć przy tym należy, że zaskarżona decyzja jest orzeczeniem kasacyjnym, jedynym więc skutkiem jaki wywołuje, jest eliminacja z obrotu prawnego decyzji organu I instancji. Zaś decyzja wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ I instancji nie podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania (art. 130 § 1 kpa), ponadto wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji (art. 130 § 2 kpa). W tych okolicznościach nie sposób uznać, że mogłyby wystąpić okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Natomiast mając na względzie charakter podniesionych we wniosku argumentów mających przemawiać za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazać należy, iż nie mogą skutecznie uzasadniać wniosku z następującego powodu. Aby dokonać ich oceny jako przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu, Sąd musiałby przeprowadzić kontrolę prawidłowości zaleceń Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska dla organu pierwszej instancji, a zatem dokonać merytorycznej weryfikacji elementów zaskarżonej decyzji, co na tym etapie postępowania sądowego jest niedopuszczalne. Ostatecznie wskazać należy, że choć zaskarżona decyzja wywołuje określone skutki procesowe w postaci konieczności podjęcia przez organ administracyjny pierwszej instancji ponownego postępowania w sprawie to jednak nie można przyjąć, aby brak wstrzymania zaskarżonej decyzji naraził bezpośrednio Skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji gdy brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.