IV SA/Wa 431/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków I. D. i J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. D. i J. D. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu przejęcia nieruchomości z mocy prawa postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla I. D. i J. D. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. I. D. i J. D. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonych na urzędowych formularzach wniosków z dnia 14 lutego 2015 r. wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, opiekując się trzydziestojednoletnim synem, od urodzenia cierpiącym na poważne schorzenie ośrodkowego układu nerwowego, które uniemożliwia mu samodzielne poruszenie się i czyni całkowicie zależnym od rodziców. Dochód trzyosobowej rodziny pochodzi ze świadczenia pielęgnacyjnego otrzymywanego przez I. D. w wysokości 1.200 zł brutto miesięcznie, renty otrzymywanej rzez syna skarżących w wysokości 679,50 zł brutto miesięcznie oraz emerytury J. D. w wysokości 3.725 zł brutto miesięcznie. Majątek skarżących stanowi dom o powierzchni 110 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 1.213 m2 oraz samochód osobowy. Wnioskujący nie dysponują zasobami pieniężnymi. Jak wskazali, wszelkie posiadane środki finansowe przeznaczają na leczenie i rehabilitację syna. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Świadczenia stanowiące źródła utrzymania skarżących i ich syna przynoszą dochód w łącznej wysokości 5.604,50 zł brutto miesięcznie. Przy założeniu, że budżet trzyosobowej rodziny obciążany jest tylko typowymi wydatkami związanymi z utrzymaniem gospodarstwa domowego, jak koszty jedzenia, ubrania, czy eksploatacji domu, nie byłoby podstaw do przyjęcia, że dochód we wskazanej wysokości nie pozwala na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając możliwości płatnicze Państwa D., należało jednakże wziąć pod uwagę szczególną sytuację życiową, w jakiej się znaleźli w związku z chorobą syna. Wedle złożonych przez skarżących oświadczeń, syn jest niepełnosprawny od urodzenia, nie może samodzielnie się poruszać i wymaga stałej opieki. Należy też zauważyć, że świadczenie rehabilitacyjne, stanowiące dochód I. D. przyznawane jest m.in. matce, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji (art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych – Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 ze zm.). Biorąc powyższe pod uwagę, należy dać wiarę oświadczeniu skarżących, że całość środków finansowych pozostających w ich dyspozycji przeznaczają na leczenie i rehabilitację syna. W konsekwencji należy uznać, że wnioskujący nie są w stanie wygospodarować środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.