IV SA/Wa 434/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C., A. P., T. K. i W. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe ze skargi A. C.. A. C. działając w imieniu własnym oraz pozostałych spadkobierców Z. C. i E. C., tj. A. P., T. K. i W. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość rolną położoną w Z., przejętą na rzecz Skarbu Państwa decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] października 1977 r., nr [...]. W dniu 25 marca 2011 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe A. C., w którym skarżący oświadczył, iż cofa w imieniu własnym oraz pozostałych skarżących skargę i rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy zainicjowanej przedmiotową skargą. Wobec tego, iż skarżący wezwany do nadesłania pełnomocnictw do reprezentowania pozostałych skarżących w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przedstawił stosownych pełnomocnictw, pismami Sądu z dnia 5 kwietnia 2011 r. wezwano A. P., T. K. i W. L. do osobistego podpisania skargi, ewentualnie nadesłania osobiście podpisanego jej odpisu. Po wykonaniu przez skarżących powyższego zarządzenia i podpisaniu przedmiotowej skargi, pismami Sądu z dnia 21 kwietnia 2011 r. wezwano skarżących do złożenia oświadczenia, czy popierają wniosek A. C. o wycofanie skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r., czy też wnoszą o jej rozpoznanie. Skarżący zostali jednocześnie pouczeni, iż brak odpowiedzi na powyższe wezwanie zostanie uznany przez Sąd za wniosek o rozpoznanie skargi w imieniu pozostałych skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zw. dalej P.p.s.a.) w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wyżej wymienionych przesłanek Sąd uznał cofnięcie skargi przez A. C. za dopuszczalne. Natomiast wobec braku potwierdzenia wniosku o cofnięcie skargi przez pozostałych skarżących wniosek A. C. o wycofanie skargi w imieniu pozostałych skarżących należy uznać za nieskuteczny. Skarga wniesiona przez A. P., T. K. i W. L. będzie podlegała rozpoznaniu przez tut. Sąd na posiedzeniu jawnym. Z powyższych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.