IV SA/Wa 438/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. C. i A. C. na postępowanie Sądu Rejonowego [...] w sprawie o sygn. akt [...]w przedmiocie eksmisji postanawia odrzucić skargę Skarżące J. C. i A. C. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na postępowanie prowadzone do sygn akt sprawy [...] i złożone do Sądu Rejonowego [...] [...] o zawieszenie eksmisji". W uzasadnieniu skargi skarżące opisały dotychczasowy przebieg czynności eksmisyjnych, wskazując na wykonywanie ich niezgodnie z obowiązującym w tym zakresie prawem. Sąd zważył, co następuje: Skargę J. C. i A. C. należy odrzucić jako niedopuszczalną, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Jak wynika z treści skargi i załączonych przez Sąd Rejonowy [...] w W. dokumentów, J. C. i A. C. kwestionują legalność prowadzonego postępowania w sprawie eksmisji skarżących z lokalu mieszczącego się w W. Skarżące opisując dotychczasowy przebieg postępowania w tym zakresie, wnoszą o wstrzymanie wykonalności wyroku sądu powszechnego i wstrzymanie eksmisji do czasu wyjaśnienia wszystkich naruszeń i do czasu zapewnienia mieszkania przystosowanego dla osoby niepełnosprawnej, jaką jest J. C. W świetle przytoczonego wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. niniejsza sprawa nie mieści się jednak we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 powyższej ustawy. Nadto żaden przepis szczególny nie przewiduje też możliwości dokonywania przez sąd administracyjny oceny orzeczeń wydawanych przez sądy powszechne czy też kontroli prowadzonych przez te sądy postępowań. Sąd administracyjny nie jest także uprawniony do rozstrzygania w przedmiocie skargi na czynności komornika realizującego swoje obowiązki (art. 767 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.). Reasumując stwierdzić należy, że żadna z poruszonych we wniesionej skardze kwestii niewątpliwie nie podlega właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.