IV SA/Wa 440/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) stycznia 2007r. Nr (...) w przedmiocie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy ilości referencyjnej postanawia: odrzucić zażalenie Wyrokiem z dnia 23 października 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 440/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. K. na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego. J. K. zaskarżył ten wyrok skargą kasacyjną, którą sporządził osobiście. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2008r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną. Doręczenie tego postanowienia wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia nastąpiło w dniu 30 stycznia 2008r. (potwierdzenie odbioru - akta sądowe karta nr 121). Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 lutego 2008r. J. K. wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzone osobiście i podpisane przez samego siebie. Skarżący podał, że postanowienie Sądu jest dla niego niezrozumiałe oraz że nie stać go na skorzystanie z pomocy zawodowego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie zostało wniesione w terminie, jednak bez zachowania warunku, o którym mowa w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do treści powołanego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. O tym wymogu J. K. pouczony został na piśmie przy doręczeniu zaskarżonego postanowienia z dnia 24 stycznia 2008r. Jednakże, mimo prawidłowego pouczenia, sporządził zażalenie samodzielnie (osobiście). Nie jest to brak formalny, do którego usunięcia Sąd winien wezwać stronę z urzędu. Wniesienie zażalenia przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji określonych w art. 175 § 2 P.p.s.a. (czyli nie jest sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych) skutkuje tym, że jest ono niedopuszczalne. Na marginesie wyjaśnić należy, że w toku postępowania sądowego Sąd uwzględnił skomplikowaną sytuację materialną skarżącego i ustanowił dla niego adwokata. Pełnomocnik ten nie znalazł jednak podstaw do zakwestionowania wyroku Sądu I instancji. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.