IV SA/Wa 440/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 440/07 oddalającego skargę J.K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) stycznia 2007r. Nr (...) w przedmiocie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy ilości referencyjnej odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 23 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) stycznia 2007r. Nr (...) w przedmiocie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy ilości referencyjnej. Pismem z dnia 21 stycznia 2008 r., zatytułowanym "zażalenie od wyroku z dnia 23 października 2007r.", skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości. Pismo to J.K. sporządził osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że pismo, zatytułowane przez skarżącego "zażalenie" jest w istocie skargą kasacyjną w treści której kwestionuje on rozstrzygniecie sądu I instancji. Zatem stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powinno być ono sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie skarżący sam sporządził skargę kasacyjną, a z akt sądowych nie wynika by spełniał wymagania określone w § 2 cytowanego przepisu. Zgodnie z tym przepisem osobiście skargę kasacyjną może sporządzić tylko sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponieważ skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób, które z racji wykonywanego zawodu prawniczego bądź też z tytułu posiadania odpowiedniego stopnia naukowego, zwolnione są z obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego, należało ją jako niedopuszczalną odrzucić, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 cytowanej ustawy.